าเคร่งศึกษากลยุทธ์ คนทั่วไปกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันไม่จบสิ้น ข่าวปัจจุบันทันด่วนเรื่องหนึ่งพลันประกาศออกมาดั่งฟ้าผ่ากลางแจ้ง อวี้เหิงผู้ท้อแท้ทอดอาลัย ตัดสินใจวางมือ ขอลาออกจากการเป็นแม่ทัพบัญชาการกองพลปฐพีหนักหน่วงสหายสนิทของอวี้เหิงหลายคนรีบรุดไปเยี่ยมเยือน หวังจะปลอบประโลมมัน แต่พวกมันเมื่อเห็นอวี้เหิง ล้วนหน้าถอดสี! อวี้เหิงปิดขังตัวเองอยู่ในห้องแคบๆ ห้องหนึ่ง สีหน้าเลื่อนลอยซึมเซาไม่ว่าผู้ใดจะพูดอะไร มันล้วนไม่ตอบสนองทั้งสิ้นอวี้เหิงจบสิ้นแล้วจริงๆ! ตระกูลหยกจบสิ้นแล้ว!ข่าวคราวเหล่านี้ ยิ่งช่วยเพิ่มพูนความรู้สึกโศกสลดของการศึกคราวนี้อย่างรุนแรง!แต่ในไม่ช้า ก็ไม่มีผู้ใดให้ความสนใจข่าวคราวของอวี้เหิงอีกสายตาของผู้คนจะจับจ้องอยู่แต่ผู้ชนะตลอดไปแต่นับจากวันนั้น เซียวม่อเกอคล้ายหายสาบสูญไป
การศึกคราวนี้ทำให้จั่วม่อตื่นตาตื่นตา แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือมันสุขสำราญและสาสมใจ ทว่าก็เพียงเท่านั้นเอง ก็แค่หมากรุกสงครามกระดานหนึ่ง จะมีสิ่งใดน่าตื่นเต้นนักหนากันเล่า?แม่นางน้อยยิ่งไม่เก็บเอามาใส่ใจ เนื่องเพราะมันทราบว่าคู่ต่อสู้ไม่ใช่คนลึกลับเหมือนเช่นปกติ ต่อให้มันได้ชัย ก็หาได้ปลาบปลื้มยินดีไม่ อาจบางทีรอจนมันเอาชัยคนลึกลับได้ จึงสามารถปิติยินดีอย่างแท้จริงสำหรับแม่นางน้อย การต่อสู้ครั้งนี้มีประโยชน์เพียงประการเดียว นั่นคือทำให้มันบังเกิดความคิดมากมายเกี่ยวกับกลยุทธ์เกล็ดหิมะที่สร้างขึ้นมาให
