มันค้นพบค่ายทัพหลักของอวี้เหิงได้อย่างไร?นี่ไม่เพียงซังหนานที่ประหลาดใจ แม่ทัพบัญชาการศึกหลายคนก็สังเกตเห็นเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว ทุกคนที่สังเกตเห็น อดเริ่มเพ่งมองอย่างจริงจังไม่ได้ ทหารทั้งหมดของเซียวม่อเกอเป็นอสูรเพลิงเหล็กหมาด ทหารประเภทนี้ย่อมไม่มีปัญญาทำหน้าที่สอดแนมได้แต่นอกเหนือจากนี้ เซียวม่อเกอไม่เคยออกลาดตระเวนสอดแนมใดๆ ทว่ากลับพบทิศทางที่ถูกต้อง“เจ้าผู้นี้…” แม่ทัพบัญชาการศึกผู้หนึ่งทอดถอนอย่างปลงอนิจจัง “ช่างโชคดีโดยแท้!”แม่ทัพอีกผู้หนึ่งผงกศีรษะเห็นพ้อง เพียงสุ่มเดินทัพไปทางหนึ่งกลับเป็นทิศทางที่ถูกต้อง ไม่เรียกว่าโชคดีอย่างน่าอัศจรรย์ใจ ยังจะเรียกว่าอะไรได้อีก!รับฟังเสียงวิพากษ์วิจารย์รอบกาย ซังหนานไม่ได้เอ่ยปากกล่าววาจา ในใจมันยังไม่แน่ใจถึงปานนั้น มันยังไม่สามารถบอกได้ว่าเซียวม่อเกอเพียงแค่โชคดีจริงๆ ซึ่งความจริงไม่จำเป็นต้องส่งหน่วยลาดตระเวน ยังคงสามารถเข้าใจสถานการณ์ในสนามรบได้เพียงแค่ต้องมีพลังจิตสำนึกที่กล้าแข็งพอเท่านั้น แต่ความเข้าใจนี้ไม่ใช่ว่าไม่มีข้อจำกัด สนามรบยิ่งใหญ่โตเท่าใด ยิ่งต้องใช้พลังจิตสำนึกที่กล้าแข็งมากเท่านั้น ในสนามรบขนาดใหญ่ ข้อมูลข่าวสารที่จิตสำนึกของแม่ทัพบัญชาการศึกได้รับก็เหมือนกับหยดนํ้าในมหาสมุทร ยิบย่อยและมหาศาลจนมิอาจประเมินได้ การที่ต้องใช้หน่วยลาดตระเวนจำนวนมาก ก็เพื่อให้ได้รับข้อมูลข่าวสารบนสนามรบที่เพียงพอและถูกต้องแม่นยำที่สุดสำหร
