อย่างไม่ต้องสงสัย แม่ทัพบัญชาการศึกระดับทองที่รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพ ยังเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ ยอดฝีมือเช่นนี้ทำการสัประยุทธ์ให้ดูเป็นขวัญตาโดยตรง นับว่ามีโอกาสน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย“ต้าเหริน ท่านถือหางผู้ใด?” แม่ทัพบัญชาการศึกหนุ่มฉกรรจ์ผู้หนึ่งถามอย่างสุภาพทุกผู้คนล้อมรอบสตรีนางหนึ่งประดุจดวงดาวห้อมล้อมจันทรา เรือนผมยาวสีทองสยายเคลียไหล่ดุจสายนํ้าตก ผิวพรรณผุดผ่องปานเย้ยหิมะ ใบหน้าเพียบพร้อมไร้ตำหนิ งดงามจนถึงที่สุดโดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาคู่สวยสีฟ้ากระจ่างที่ลึกลํ้าไพศาลดุจห้วงสมุทร คล้ายสามารถมองทะลุทุกสรรพสิ่ง เหล่าอสูรที่รายล้อมรอบกาย ไม่มีผู้ใดกล้าจ้องมองดวงตาคู่นี้ตรงๆบรรดาอสูรรอบกายนาง บุรุษหล่อเหลาสง่างาม สตรีสะคราญปานหยาดฟ้า นางเพียงยืนเงียบงันอยู่ท่ามกลางพวกมันไม่เอ่ยปากแม้แต่ครึ่งคำ แต่ไม่มีผู้ใดสามารถข่มรัศมีเจิดจรัสของนางได้สตรีอันเด่นลํ้าเหนือคนผู้นี้จะเป็นผู้ใดไปได้ นอกเสียจากหมิงเยวี่ยเยี่ย จันทร์กระจ่างกลางรัตติกาล ประมุขคนปัจจุบันแห่งสมาพันธ์อัจฉริยะ!หมิงเยวี่ยเยี่ยแย้มยิ้มเล็กน้อย ริมฝีปากเผยอขึ้น “แล้วเจ้าถือหางผู้ใดเล่า?”สุ้มเสียงปลอดโปร่งร่าเริง อสูรที่อยู่ใกล้ๆ ล้วนมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มมึนเมามากน้อยแตกต่างกันไป ขุนพลหนุ่มผู้นั้นใบหน้าปรากฏร่องรอยของจิตปฏิพัทธ์เบาบางจนแทบมองไม่เห็น ชั่วแวบเดียวมันก็รีบระงับสติ กล่าวอย่างระมัดระวังว่า “ระดับความสามารถของเซ
