“กลุ่มของเจ้าวันนี้เก็บเกี่ยวได้ดีหรือไม่?” ซิวเจ่อค่ายจูเชวี่ยผู้หนึ่งถามสหายที่อยู่ข้างๆ“ก็ไม่เลว นับว่าดีกว่าสองสามวันก่อน วันนี้เราสังหารสัตว์ร้ายวิญญาณภูตสองตน แต่โชคของเราไม่เลวจริงๆ ได้รับชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกมาชิ้นหนึ่ง” สหายผู้นั้นแสร้งกล่าวอย่างไม่ค่อยใส่ใจ แต่อันที่จริงในใจกระหยิ่มยิ้มย่องไม่น้อย“พวกเจ้าช่างโชคดีนัก!” อีกคนหนึ่งกล่าวอย่างอิจฉาเลื่อมใส “ช่างไม่ทราบว่าพักนี้เกิดอะไรขึ้น มีสิ่งที่ดีมากมายเสนออกมาพร้อมกัน เจ้าได้เห็นค่ายกลสลักร่างกายอีกสามชุดที่ต้าเหรินเพิ่งประกาศออกมาหรือไม่?”“แน่นอน! พวกมันดียิ่ง!” กล่าวพลางเลียริมฝีปากอย่างกระหาย “ยิ่งทรงพลานุภาพกว่าค่ายกลสลักร่างกายที่เคยสลักกันก่อนหน้านี้เสียอีก! แต่จำนวนแต้มที่ใช้แลกก็ไม่ใช่ย่อมเยาเลยจริงๆ!”“ของดีไม่มีราคาย่อมเยาก็นับว่าสมเหตุสมผล!” สหายกล่าวด้วยท่าทีกร้านโลก “นี่ยังมีไว้สำหรับพวกเราเท่านั้น หากเป็นคนนอกกระทั่งคิดก็อย่าได้คิดฝันไป ฟังว่าหลายวันมานี้แม้แต่ม้าฝานต้าเหรินก็ไล่ล่าสังหารสัตว์ร้ายวิญญาญภูตอย่างบ้าคลั่ง ก็ไม่ใช่เพราะต้องการนำมาแลกกับค่ายกลสลักร่างกายชุดใหม่นี้หรอกหรือ?”“ฮ่า นั่นก็ใช่แล้ว ทุกคนล้วนบ้าคลั่งไปในทันที! ยามนี้ผู้ใดจะสามารถนั่งเฉยอยู่ได้?ข้าไม่สนทนากับเจ้าแล้ว ไปทำงานต่อดีกว่า! ยิ่งได้รับแต้มเร็วเท่าใด ก็ยิ่งแลกกับค่ายกลสลักร่างกายได้เร็วเท่านั้น!”หลายวันมานี้ ทีแรกยังเป็นค่ายที่เงี
