หมายในการมา “ข้ามาคราวนี้เพราะเรื่องอื่น”ทั้งสองรีบเงี่ยหูรอรับฟังจั่วม่อนำชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกออกมาส่งให้พวกมัน “นี่เป็นชิ้นส่วนของสัญลักษณ์ศึกจากสมัยโบราณ นับหมื่นๆ ปีไม่บุบสลาย จนพวกมันก่อเกิดรากพลังปราณขึ้น”“ชิ้นส่วนของสัญลักษณ์ศึกโบราณ!”“รากพลังปราณ!”ทั้งคู่หน้าซีดเผือดคำบอกเล่าของจั่วม่อทำลายปราการป้องกันทางจิตใจของพวกมันทันที“อา นี่เป็นของดี แต่ต่อให้เป็นของที่ดีที่สุด หากไม่สามารถใช้การได้ ก็ไร้ประโยชน์”จั่วม่อกล่าวสืบต่อ “ข้ามาหาคราวนี้ เพื่อให้พวกเจ้าลองหาวิธีด็ ว่าจะหลอมสร้างพวกมันให้เป็นยุทธภภัณฑ์เวทได้อย่างไร?”ซุนเป่ากับจี๋เหว่ยมองหน้ากัน จากนั้นสักครู่ ซุนเป่าค่อยเอ่ยปากอย่างลังเล “ไฉนต้าเหรินไม่หลอมสร้างเอง? สมบัติลํ้าค่าถึงเพียงนี้ หากถูกทำลายภายใต้ความผิดพลาดของพวกเรา ก็น่าเสียดายเกินไป”จั่วม่อย่อมรู้สึกอับอายเกินกว่าจะบอกว่าฝีมือของมันถูกทิ้งร้างไปพักใหญ่ แต่ต่อหน้าความกังวลของคนทั้งสอง มันได้แต่กล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า “ไม่ต้องกลัวว่าจะทำลายพวกมันหรอก!”กล่าวจบก็นำชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกอีกสองชิ้นออกมาสองปรมาจารย์เหม่อมองอย่างโง่งม“เจ้าสิ่งเหล่านี้อาจมีค่ามาก แต่ทุกคนไม่สมควรขลาดกลัวเพราะเหตุนี้ใช่หรือไม่” จั่วม่อกระหยิ่มยิ้มย่อง “ของเหล่านี้ได้มาจากร่างของสัตว์ร้ายวิญญาณภูต อาจบางทีต่อไปเราจะยังได้รับมากกว่านี้”ซุนเป่ากับจี๋เหว่ยดวงตาลุกวาวเจิดจ้า ซิวเจ่อนักหลอมสร้างเม
