คังเจ๋อ“สถานการณ์เป็นอย่างไร?” ผู้อาวุโสสูงสุดถามเสียงลุ่มลึก สายตาของมันจับลงบนร่างของคังหลิน และไม่ยอมละสายตาไปอีก ดูจากลำแสงที่สว่างขึ้นบนร่างคังหลินเป็นระยะๆ เห็นได้ชัดว่าผู้อื่นยังอยู่ในขั้นตอนการรักษาเยียวยา“ใช้เวลาไปหนึ่งชั่วยามแล้ว” คังเจ๋อรีบรายงานเหล่าผู้อาวุโสสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังทันที ก่อนหน้านี้พวกมันพยายามหาวิธีรักษาคังหลินนับครั้งไม่ถ้วน แต่สุดท้ายไม่เคยได้ผลอันใด ศาสตร์อสูรที่ประทับรอยวิญญาณอยู่ในร่างคังหลินแม้ไม่เข้มแข็งแกร่งกร้าว แต่ดื้อด้านทรหดยิ่ง ไม่ว่าพวกมันใช้วิธีการใด ก็ไม่มีปัญญาทำลายมันลงได้โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด เหล่าผู้อาวุโสแยกย้ายล้อมรอบจั่วม่อกับคังหลินเป็นวงกลมปกป้องทั้งคู่ไว้ตรงใจกลาง ป้องกันไม่ให้ผู้อื่นก่อกวนการรักษาเยียวยาที่เป็นความหวังของตระกูลคังเพ่งมองใบหน้าซีดเซียวท้อแท้ของคังหลิน ผู้อาวุโสสูงสุดอดเจ็บปวดใจไม่ได้ มันกับผู้อาวุโสอื่นแม้คอยคํ้ายันตระกูลคังเอาไว้ แต่พวกมันล้วนเดินทางมาถึงบั้นปลายชีวิตแล้ว เฝ้ามองชีวิตของพวกมันหดสั้นลงทุกวันๆ แต่ในบรรดาคนรุ่นหลังของตระกูลกลับไม่มีผู้สืบทอดอันโดดเด่นความรุ่มร้อนกระวนกระวายในใจพวกมันย่อมเป็นที่คาดคำนวณได้ตระกูลคังเสื่อมทรุดลง แต่พวกมันกลับครอบครองต้นไม้สีทอง เป็นเหตุให้พวกมันแทบเอาชีวิตไม่รอดมาจนถึงยามนี้ เหตุผลที่ตระกูลคังสามารถรักษาต้นไม้ทองคำเอาไว้ได้ เนื่องเพราะเหล่าผู้อาวุโสเข้มแข็งทรงพลัง พวกมั
