าวเหยียดแทบไม่มีที่สิ้นสุด นางก็ยิ่งตื่นเต้นคึกคักกว่าเดิมคังเจ๋อเหม่อมองผู้เข้าร่วมท้าประลองที่มากันมืดฟ้ามัวดิน ในสายตามืดทะมึนวูบ แทบเป็นลมล้มพับไป เมื่อหันไปเห็นช่องข่าวอสูรใหญ่ๆ กับเครื่องหมายการค้าที่เด่นหราของพวกมัน ถึงกับหนังศีรษะชาหนึบ จิตสำนึกแทบแตกซ่านกระจัดกระจาย โอ้ ไม่! มันตะโกนอย่างสิ้นหวังจากก้นบึ้งของหัวใจโดยไร้เสียง!กวาดตามองอย่างรวดเร็ว ทุกช่องข่าวที่มันเคยรู้จักล้วนมากันพร้อมหน้ากระทั่งหลายช่องที่มันไม่เคยได้ยินชื่อ ก็ยังมากันมากมาย“นี่…นี่เหมือนคนจะเยอะไปสักหน่อยนะ!” อสูรควันดำกล่าวเสียงอ่อยกลืนน้ าลายอย่างฝืดคอ จำนวนผู้ต้องการเข้าร่วมท้าประลองเหนือกว่าที่มันคาดการณ์เอาไว้มาก แววสำนึกเสียใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า พวกมันคราวนี้เล่นใหญ่เกินไป… …อสูรผมสีส้มกลับไม่ตึงเครียดแม้แต่น้อย ยิ่งคึกคักฮึกเหิมมากกว่าเดิม สองมือเท้าเอว แหงนหน้าหัวร่ออย่างถูกอกถูกใจ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โชคชะตากำหนดให้วันนี้เป็นวันที่ข้าจะมีชื่อเสียงกระเดื่องดัง! อีกไม่นานข้าจะเหนือล้ ากว่าเจ้า พี่น้อง เจ้าคงกดดันมากใช่หรือไม่! อย่าห่วงเลย ข้ามีคุณธรรมน้ ามิตรมาก ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเดียวดาย!”จั่วม่อไม่ได้ยินวาจาเพ้อเจ้อเหลวไหลของอสูรผมสีส้มแม้แต่น้อย ในสายตามันเห็นแต่ทะเลจิงสือกว้างใหญ่ไพศาล กระเพื่อมเป็นคลื่นแสงสุกใสแพรวพรายโอ้โอ้โอ้ น่าดูชมยิ่ง!ด้านข้างจั่วม่อ หนานเยว่ตื่นเต้นอยู่บ้าง นางกำหมัดแน่น ลอบ
