กใจไม่ได้ ส่งสายตาขอโทษขอโพยให้กับอสูรทั้งสองจั่วม่อกลับไม่แยแสสนใจสักนิด “ไม่ไป!”“ไฉนไม่ไป?” อสูรผมสีส้มอ้าปากค้าง ใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ“ทำไปก็ไม่ได้เงิน!” จั่วม่อลูบมือเข้าหากันอสูรผมสีส้มงงงันวูบ นิ่งคิดสักครู่ “ถูกของเจ้า” มันเห็นว่ามีเหตุผล จึงไม่คัดง้างใดๆ อีก“พี่น้อง เจ้าอย่าไปสนใจเรื่องเหลวไหลเหล่านั้นเลย ไฉนไม่ฆ่าข้าเสียเล่า?จากนั้นค่อยเอาเงินรางวัลมาแบ่งกันดีหรือไม่?” จั่วม่อดึงหัวเรื่องเก่าออกเสนออีกรอบ มองอสูรผมสีส้มด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า“ความคิดนี้ไม่เลว” อสูรผมสีส้มมีสีหน้าเอียงอายอยู่บ้าง “แต่ข้าคืออสูรคุณธรรมน้ ามิตร จะเข่นฆ่าพี่น้องตัวเองได้อย่างไร?”“โอย ไม่เป็นไร ข้าไม่ถือสา แต่เจ้าต้องจำไว้ว่าแบ่งส่วนแบ่งให้ข้ามากกว่าก็แล้วกัน” จั่วม่อโบกมืออย่างไม่ยี่หระคังเจ๋อในที่สุดอดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป “ต้าเหริน วิธีหาเงินมีตั้งหลายวิธีอย่าขายหน้าตัวเองได้หรือไม่!”สวรรค์! มันแทบคิดไม่ออกเลย หากต้าเหรินใช้วิธีนี้หาเงินจริงๆ เกรงว่าทุกคนคงได้หัวร่อจนขาดใจตายกันแล้ว ต้าเหรินอาจใบหน้าด้านหนาไร้เทียมทาน สามารถเพิกเฉยต่อการวิพากษ์วิจารณ์ได้ทุกรูปแบบ แต่มันไม่สามารถมันใบหน้าไม่หนาพอ เบื้องหลังมันคือตระกูลคังทั้งตระกูล! ความคิดของต้าเหรินทำให้มันถึงกับตัวสั่นเทาน่าสะพรึงกลัวยิ่ง! ไม่ได้การ มันต้องหยุดความคิดบ้าๆ ของต้าเหรินให้ได้!เห็นใบหน้าไม่หวั่นไหวของจั่วม่อ คังเจ๋อแทบร่ าไห้
