รณ์พร้อมมากขึ้น!อา แล้วนางจะเป็นก่าลังให้แก่ต้าเหรินได้อย่างไร?ดวงตานางเป็นประกายเจิดจ้า
จั่วม่อก่าลังฝึกปรือศาสตร์อสูรอย่างไม่คิดชีวิต ที่ด้านข้าง อากุ่ยนั่งมองด้วยใบหน้าแข็งทื่อ แสงของศาสตร์อสูรสะท้อนบนใบหน้านาง ช่วยเติมเงาแสงให้แก่ดวงตาของนางอีกส่วนหนึ่งเจ้าเพลิงน้อยลอยวนคอยชมดูอย่างสนใจใคร่รู้ บางครั้งมันยังแอบย่องเข้ามาจนใกล้กับแสงบนมือของจั่วม่อเป็นอย่างยิ่ง เจดีย์น้อยคอยเอาหัวดุนเจ้าเพลิงน้อยไม่หยุด แต่เจ้าเพลิงน้อยไม่สนใจ เอาแต่มองศาสตร์อสูรบนมือจั่วม่ออย่างอยากรู้อยากเห็น เจดีย์น้อยได้แต่ถอดใจ บินกลับไปยังอ้อมแขนของอากุ่ย เกลือกกลิ้งไปรอบๆ อย่างหงอยเหงาศาสตร์อสูร!ในกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างครั้งล่าสุด มันเกือบจะถูกฝูงอสูรกลุ้มรุมสังหาร จั่วม่อถูกปลุกเร้าอย่างรุนแรงเจ้าพวกตัวบัดซบที่น่าตาย! เห็นพยัคฆ์ไม่ค่าราม พวกเจ้าหลงคิดว่าเป็นแมวป่วยหรือ?กับแค่ศาสตร์อสูรเท่านั้นเอง!จั่วม่อในใจขุ่นเคืองยิ่ง มันลอบตั้งใจไว้ว่า เมื่อกลับเข้าไปครั้งหน้า ต้องไม่ปล่อยให้คนเหล่านั้นลอยนวลไปแน่ คราวก่อนหากมิใช่สัตว์ร้ายแดนร้างช่วยเหลือมัน มันคงถูกโยนออกมาในพริบตา การถูกโยนออกมาแม้ไม่นับเป็นอะไรได้ แต่เป็นการเสียหน้าอย่างรุนแรง!‘เซียวม่อเกอ’ยามนี้นับเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วภพอสูร ไหนเลยจะปล่อยให้เสียหน้าอย่างง่ายดายได้?หากกับแค่พฤติการณ์เลวร้ายของเจ้าพวกนี้มันยังสยบไม่ได้ จะส่าแด
