างทรุดนั่งลง แม้ยังคงมีความขุ่นเคืองขัดแค้นอยู่บนใบหน้างาม แต่นางในที่สุดก็สงบอารมณ์ลงได้ นางยกมือเท้าคาง ไม่ทราบก่าลังมึนงงหรือเฝ้าพะวงครุ่นคิดสิ่งใดจีเฉิงลอบระบายลมหายใจลึกๆ ช่วงคับขันอันตรายที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว แต่มันทราบดีว่าเวลานี้หากมันรีบจากไป คงไม่แคล้วถูกลงทัณฑ์เป็นแน่ มันเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง ระคนกระหายใคร่รู้อยู่บ้าง “ที่แท้เกิดเรื่องอันใด?”สามารถท่าให้เจี่ยเจียของมันขุ่นแค้นเดือดดาลได้ถึงเพียงนี้ ไม่ทราบเป็นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์จากที่ใด? ฝีมือไม่ใช่แค่สูงล้่าธรรมดาเสียแล้ว! จีเฉิงเต็มไปด้วยความนับถือเลื่อมใสต่อยอดฝีมือที่ไม่รู้จักผู้นั้น จนแทบอยากฝากตัวเป็นศิษย์สืบทอดฝีมือของคนผู้นั้นเลยทีเดียว แน่นอนว่า ความคิดประดานี้มันไม่กล้าเผยออกมาทางใบหน้าแม้แต่น้อย“ศาสตร์อาภรณ์เสน่หาของข้าพ่ายแพ้แล้ว” จีลี่หวี่เอ่ยปากเบาหวิว“ว่ากระไร!” จีเฉิงตะลึงงัน ยามนี้น้่าเสียงมันห่วงใยอย่างจริงจัง “ท่านได้รับบาดเจ็บหรือไม่?”“ไม่”จีเฉิงค่อยโล่งอก แต่ยังคงยากจะเชื่อถืออยู่บ้าง “เป็นไปได้อย่างไร? อาภรณ์เสน่หาของท่านจะพ่ายแพ้ได้อย่างไร?”ศาสตร์อาภรณ์สวรรค์ตระกูลจี เต็มไปด้วยการเปลี่ยนแปลงไม่มีที่สิ้นสุด เป็นหนึ่งในศาสตร์อสูรระดับแผ่นดินที่ยังหลงเหลืออยู่ไม่กี่วิชาในภพอสูร เคล็ดวิชาหลายส่วนได้หายสาบสูญไปก่อนหน้านั้น ต่อมาตระกูลจีก่อตั้งต่าหนักศาสตร์อสูรอาภรณ์สวรรค์ขึ้น ภายใต้การศึกษาค้นคว้าที่สั
