ญ่ คิดถึงว่าหากมันไม่ได้อยู่ในส้านักอีกแล้ว ศิษย์พี่ใหญ่หลังจากนี้เกรงว่าจะต้องเผชิญกับการเมินเฉยทอดทิ้งมากขึ้น อารมณ์ของมันกลายเป็นหดหู่ปวดร้าวในบัดดลภายในหมอกภูต มันก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายไม่ทราบว่าเดินซัดเซมานานเท่าใด ทันใดนั้น พลันได้ยินเสียงต่อสู้อย่างรุนแรงดังมาจากทางเบื้องหน้า อีเจิ้งเริ่มได้สติสัมปชัญญะกลับคืนมา หลังจากตะลึงงันชั่วครู่ ก็กลายเป็นแตกตื่นยินดี รีบวิ่งตรงไปยังเสียงด้วยเท้าเปล่าทั้งคู่เสียงต่อสู้ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆในไม่ช้ามันก็ได้เห็นบุรุษหนึ่ง ก้าลังโรมรันพันตูกับแมงป่องวิญญาณภูตอย่างดุเดือดเลือดพล่านอีเจิ้งค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นแมงป่องร้ายชัดตา มันอดสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บไม่ได้ สูงใหญ่กว่าสามจั้ง สองก้ามมหึมาคมกริบทรงพลังแต่ละข้างใหญ่โตเท่าบานประตู มันรู้สึกหนังศีรษะชาซ่าน หากมันถูกก้ามมหึมาเหล่านั้นงับเข้าโดยตรง ต่อให้ครอบครองสังขารเซนมหาปัญญา มันยังจะถูกตัดเป็นสองส่วนโดยไม่มีปัญญาต้านทานมหาศาสดาของข้า!อีเจิ้งกลืนน้าลายอย่างฝืดคอ สายตาของมันคล้ายถูกตรึงเอาไว้ ไม่อาจละจากไปนี่ไม่ได้เป็นเพราะความแข็งแกร่งอันล้นเหลือของภูตแมงป่อง แต่เนื่องเพราะฉากอันแปลกพิสดารที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าต่างหากคู่ต่อสู้ของแมงป่องมหาประลัยเป็นเซียนกระบี่ผู้หนึ่ง แม้ว่ากระบี่สีด้าเล่มนั้นจะดูคล้ายดาบฟันขาม้ามากกว่า แต่อีเจิ้งเพียงมองปราดเดียว ก็มั่นใจว
