ป็นทำงยำว ขณะที่พุ่งเข้ำตัดร่ำงเหวยเสิ้ง ล้วนถูกกำรเคลื่อนไหวที่เต็มไปด้วยควำมแปลกพิสดำรหยุดยั้งเอำไว้ได้ทุกครั้งศึกที่คล้ำยสำมำรถจบสิ้นลงได้ในชั่วพริบตำเดียว กลับยืดยำวออกไปรำวกับไม่มีที่สิ้นสุด
หนำนเยว่ยืนอยู่บนกระดำนหมำกรุกสัตว์ร้ำยแดนร้ำงอันไร้ขอบเขตนำงกัดริมฝีปำกแน่น ระหว่ำงทำงมำถึงที่นี่ นำงพบเห็นผู้คนจำกสมำพันธ์อัจฉริยะถึงเจ็ดกลุ่มแล้ว สมำพันธ์อัจฉริยะไม่มีควำมคิดจะปิดบังกำรตอบโต้ของพวกมันแม้แต่น้อยชนชั้นผู้ดูแลของสมำพันธ์อัจฉริยะสิบกว่ำคน ยังประกำศว่ำพวกมันจะต้องท ำลำยกระดำนหมำกรุกสัตว์ร้ำยแดนร้ำงให้จงได้สมำพันธ์อัจฉริยะแม้ปกติชมชอบคุยโวโอ้อวด แต่กำรประกำศเช่นนี้ต่อหน้ำธำรก ำนัล กลับไม่เคยปรำกฏมำก่อน คนที่มีสำยตำย่อมสำมำรถมองเห็นได้ชัดเจน จู่เหรินของกระดำนหมำกรุกสัตว์ร้ำยแดนร้ำงได้ตอแยสมำพันธ์อัจฉริยะมีโทสะจริงๆแล้ว คนที่ล่วงเกินสมำพันธ์อัจฉริยะ ไหนเลยเคยมีจุดจบที่ดี?หนำนเยว่ผู้ได้ฟังต ำนำนของสมำพันธ์อัจฉริยะมำแต่เล็กแต่น้อย จะไม่ทรำบเรื่องนี้ได้อย่ำงไร? ก่อนหน้ำนี้สมำพันธ์อัจฉริยะเป็นสถำนที่อันสูงส่ง เกินกว่ำที่นำงจะอำจเอื้อม นำงอย่ำว่ำแต่จะเข้ำร่วมสมำพันธ์อัจฉริยะ กระทั่งคิดถึงกำรมีส่วนข้องเกี่ยวสักนิด ยังไม่เคยคิดมำก่อนเลยแต่เพียงแค่ชั่วข้ำมคืน สมำพันธ์อัจฉริยะถึงกับกลำยเป็นศัตรูของนำง!นำงไฉนเลยจะไม่หวำดหวั่นขวัญผวำได้? นำงทรำบดีว่ำพวกมันเพียงมุ่งเป้ำไปยังต้ำเหริน แต่ในฐ
