มือนว่า … …นางมองดูบรรดาอสูรที่อยู่รอบๆ อย่างแปลกใจ สังเกตเห็นว่าพวกมันดูเหมือนจะตื่นเต้นมาก ใช่มีเรื่องใหญ่โตอันใดเกิดขึ้นหรือไม่?หรือมีผู้ใดเปิดศึกทลายคุกอีกแล้ว? นางสั่นศีรษะอย่างยิ้มแย้ม รู้สึกว่าความคิดเหลวไหลนี้น่าขบขันอยู่บ้าง“ฟังว่าสมาพันธ์อัจฉริยะ กำลังเข้ามาทำลายกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง!”ประโยคนี้ทะลวงเข้าไปในโสตประสาทของหนานเยว่ นางสะท้านขึ้นทั้งร่าง รู้สึกเหมือนถูกน้ าเย็นทั้งอ่างเทราดศีรษะ ว่ากระไร? สมาพันธ์อัจฉริยะต้องการทำลายกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างของต้าเหริน? นางพยายามตั้งสติ อดเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจไม่ได้“อา? สมาพันธ์อัจฉริยะไฉนบาดหมางกับกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง?ฮะ ข้านึกออกแล้ว ก่อนหน้านี้พวกมันดูเหมือนประกาศว่าจะทำลายคุก เป้าหมายเดิมของพวกมันคือนภาจรัสวารีไพศาลใช่หรือไม่?”“ฮ่า เจ้าไม่รู้อะไร ผู้ที่ท้าทายก่อนคือบุคคลลึกลับผู้นั้นต่างหาก!”“คนลึกลับผู้นั้น? จู่เหรินของกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างใช่หรือไม่?”“ยังจะมีผู้ใดอีก! ลองไปดูข่าวเอาเถอะ ข่าวนี้กำลังออกอากาศไปทุกหนทุกแห่ง”หนานเยว่เวลานี้ไหนเลยจะยังมีอารมณ์มาฝึกปรือ รีบเผ่นออกจากกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างในบัดดล ห้องพักของนางทั้งห้องมีเพียงผนังสี่ด้าน จะเอาต้นไม้เสียงอสูรมาจากที่ใด? นางรีบสวมเสื้อคลุม ผลักประตูเปิดออก ทะยานร่างขึ้นฟ้า นางจดจำได้ว่าที่ใจกลางเมืองมีต้นไม้เสียงอสูรขนาดยักษ์อยู่ต
