นแปลง หากมิใช่ว่าความหนาแน่นเข้มข้นของพลังงานภูตทมิฬในอากาศเพิ่มสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจั่วม่อคงต้องสงสัยว่าพวกมันติดอยู่ในค่ายกลลวงตาชั้นสูงเป็นแน่หลังจากหยุดพักผ่อนหนนี้ จั่วม่อไม่ได้สั่งให้กองกำลังออกเดินทางต่อในทันทีแต่ให้ตั้งค่ายพักขึ้นแทน“เราจำเป็นต้องพักหรือ?” กงซุนชาแล่นเข้ามาถามจั่วม่อ“อา ด้านหน้าสมควรมีอันตรายรออยู่ ข้าคิดว่ารอให้ซู่หลงกับค่ายเว่ยฝึกปรือให้รุดหน้าอีกสักหน่อย ค่อยไปต่อจะดีกว่า” จั่วม่อให้เหตุผล“อ้อ ที่แท้ป็นเช่นนี้!” กงซุนชารับคำด้วยเสียงลึก จากนั้นกล่าวอย่างกลัดกลุ้มอยู่บ้าง “สถานการณ์ของคนอื่นๆ ไม่ดีนัก ที่นี่พลังปราณธรรมชาติเบาบางยิ่ง พวกมันได้แต่ใช้จิงสือเติมเต็มพลังปราณของพวกมัน”จั่วม่อยามกะทันหันไม่มีวิธีการที่ดีกว่านี้ ได้แต่กล่าวว่า “ยามนี้ให้พวกมันใช้จิงสือไปก่อน”ถึงตอนนี้มันนึกยินดีที่พวกมันนำจิงสือมามากพอ ในระยะสั้นยังไม่ต้องวิตกกังวลมากนัก นี่เป็นนิสัยที่พวกมันเพาะสร้างขึ้นในอาณาจักรขุนเขาน้อย พวกมันนำจิงสือจำนวนมากมากจากอาณาจักรขุนเขาน้อยด้วย และไม่ได้ใช้จ่ายในอาณาจักรวารีฟ้า ดังนั้นนำจิงสือทั้งหมดติดตัวมาด้วย“ผู เจ้ามีวิธีอื่นหรือไม่?” จั่วม่อถามอย่างวิตกอยู่บ้าง“ข้ามีเคล็ดวิชาบางอย่างที่สามารถนำพลังงานภูตทมิฬมาใช้ฝึกปรือได้ แต่พวกมันจะต้องเริ่มฝึกปรือใหม่ตั้งแต่ต้น” ผูเยาแบสองมืออย่างจนปัญญา“เราคงต้องเดินไปพลางดูไปพลาง ทีละก้าวๆ” จั่วม่อทอดถอ
