ยทั้งสามตวาดก้องอย่างพร้อมเพรียง “ร้อยสังหาร!”“ร้อยสังหาร!”ซิวเจ่อทั้งหมดของสามกองร้อยกู่คำรามอย่างเกรี้ยวกราด กระบี่บินของพวกมันพุ่งทะลวงไปข้างหน้า ปราณกระบี่ยักษ์สามเล่มเปล่งแสงเจิดจ้าบาดตา ทะยานผ่านท้องนภาด้วยความเร็วถึงขีดสุด เจตนาสังหารตรึงแน่นอยู่บนร่างของผู้อาวุโสเหมยเป็นจุดเดียวผู้อาวุโสเหมยผมเผ้าหลุดลุ่ย เบิกตามองอย่างเลื่อนลอย โลหิตหลั่งไหลจากมุมปากไม่ขาดสายเผชิญปราณกระบี่มหึมาสามเล่ม นางกลับเผยอยิ้มบางเบา การโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างไม่รู้จักจบสิ้น กดดันจิตประสาทของนางไปจนถึงขีดจำกัด นางยืนอยู่ที่สุดปลายเชือก หลงเหลือเพียงลมหายใจอึดสุดท้าย กิ่งเหมยในมือนางแตกหักเป็นชิ้นๆ นานแล้ว หลงเหลือเพียงกิ่งหลักอันเกลี้ยงเกลาสามปราณกระบี่มหึมาทะลวงตรงเข้ามายังใบหน้านาง เพียงพลังสภาวะอันคมกล้าของเจตจำนงกระบี่ ก็มากพอที่จะทำให้โลหิตของนางเยือกแข็งในที่สุดนางก็จะถูกปลดปล่อยเสียทีใช่หรือไม่?นี่เป็นความคิดสุดท้ายที่วาบผ่านในใจจาง ปราณกระบี่มหึมาทั้งสามเล่มแตกระเบิดอย่างพร้อมเพรียง แสงเจิดจรัสบาดตากลืนร่างของนางเข้าไปตะเกียงตำหนักดอกไห่ถังแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ผู้อาวุโสหวังร่างปลิวลิ่ว ได้รับบาดเจ็บสาหัส กระอักโลหิตออกมาสามคำใหญ่ มังกรดำเหาะเหินม้วนร่างอยู่กลางอากาศ แผดเสียงคำรามไม่หยุดยั้ง เขาสีดำที่เพิ่งงอกออกมาได้ไม่นานถึงกับหักไปข้างหนึ่ง มันเห็นได้ชัดว่าพิโรธโกรธกริ้วถึงที่สุดมังกร
