ยว ในอดีตนี่เป็นสิ่งที่พวกมันไม่กล้าคิดฝันถึง แต่ยามนี้กลับเกิดขึ้นตรงหน้า ด้วยฝีมือของพวกมันเอง! ความคึกคักฮึกหาญในใจพวกมันย่อมเป็นที่คาดคำนวณได้ แต่เว่ยหยานพยายามระงับความตื่นเต้นและอารมณ์ในใจ มันไม่ลืมหน้าที่ของตน“แยกย้าย!”ราวกับกระแสน้ าแบ่งออกเป็นสอง เหล่าซิวเจ่อของกองร้อยที่สองทันใดนั้นแยกขบวนจากตรงกลางผู้อาวุโสเหมยเดิมทีก็แตกตื่นลนลานอยู่แล้ว แต่เมื่อดวงตาของนางมองไปยังกลางขบวนที่เปิดแยกออก ใบหน้าพลันแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง!เสียงสั่นสะเทือนแผ่วเบาและลุ่มลึกกังวานแว่วมาแต่ไกล ลุ่มลึกประดุจเสียงคำรามของสัตว์ร้ายจากบรรพกาลอีกหนึ่งกองร้อย!โถมทะลวงเหมือนครั้งก่อนไม่มีผิดเพี้ยน!ผู้อาวุโสหวังกับผู้อาวุโสเซียวสีหน้ากลายเป็นปั้นยาก ผู้อาวุโสเหมยตกอยู่ในอันตราย! ทั้งคู่ไม่กล้าเฉื่อยชารีรออีก เจ้าเมืองอีกาทองคำผู้ลึกลับถึงกับมีกองทหารอันทรงอำนาจถึงเพียงนี้! ในช่วงระยะเวลาอันกระชั้นสั้น หนึ่งห่วงโซ่ต่อด้วยอีกหนึ่งห่วงโซ่ ไม่มีช่องว่าง ไม่มีรอยต่อ การประสานงานเป็นเลิศ ไม่มีที่ติ นับตั้งแต่เริ่มต้น ผู้อาวุโสเหมยก็ตกลงสู่ตาข่ายค่ายกลอันแน่นหนาไร้ช่องโหว่สิบห้าซิวเจ่อที่บรรลุเจตจำนงกระบี่ การสร้างตาข่ายปราณกระบี่ผืนมหึมาของพวกมัน ที่แท้มีเพียงเป้าหมายเดียว … หยุดยั้งท่าร่างของผู้อาวุโสเหมย!จินตันเมื่อสูญเสียความเร็วอันเป็นแต้มต่อ ประจันหน้ากับกองกำลังสุดแกร่งกร้าวที่สามารถผสานเพลงกระบี่โจมตีห
