พชนฟ้ากระจ่าง และรู้สึกว่าพวกนางยังอ่อนด้อยอยู่มาก มันอดทอดถอนชมเชยพลังอันร้ายกาจของบรรพชนฟ้ากระจ่างไม่ได้ จินตันหลายคนที่มันพบพานในภายหลัง ความสำเร็จยังห่างชั้นจากบรรพชนฟ้ากระจ่างมากนัก ดูเหมือนว่าพวกมันแม้เป็นจินตันเช่นเดียวกัน แต่ระดับฝีมือยังแตกต่างกันอย่างน่าอนาถหวนนึกย้อนกลับไปในอดีต พลังของสำนักกระบี่สุญตาไม่เพียงแต่เข้มแข็ง แต่สมควรเรียกได้ว่าแข็งแกร่งยิ่ง อาจารย์ลุงซินหยาน ต่อให้เทียบกับบรรพชนฟ้ากระจ่าง ก็มีแต่จะเหนือชั้นกว่าโดยไม่มีอ่อนด้อยกว่าซูเยวี่ยติดตามสามผู้อาวุโสมาอย่างกระชั้นชิด นางเมื่อเห็นจั่วม่อ ต้องบันดาลโทสะในบัดดล คำรามอย่างเกรี้ยวกราด “เจ้าเมืองอีกาทองคำ! เจ้าล้ าเส้นเกินไปแล้ว!ไม่ต้องกล่าวถึงการแย่งชิงทาสฝึกตนของเรา แต่ถึงกับกล้าบุกโจมตีสำนักเรา? เจ้าคิดว่าพันธมิตรร้อยบุปผาของข้าไม่มีผู้ใดจริงๆ?”สามผู้อาวุโสทีแรกไม่ล่วงรู้ว่าผู้มาเป็นใคร แต่พอฟังว่าคนเบื้องหน้าเป็นเจ้าเมืองอีกาทองคำ พวกนางล้วนพิโรธโกรธกริ้วทันทีผู้อาวุโสเหมยใจร้อนวู่วามปานเปลวเพลิงมากที่สุด ตวาดว่า “แส่หาที่ตาย!สวรรค์มีหนทางเจ้าไม่เดิน นรกไร้ประตูเจ้ากลับมุ่งหน้ามา! เดรัจฉานน้อย วันนี้ข้าหากไม่สลายวิญญาณเจ้า ยายเฒ่าผู้นี้ไม่ขอแซ่เหมย!”จั่วม่อเหลือกตา ผู้อื่นไม่เกรงอกเกรงใจ มันย่อมไม่ต้องมีมารยาท มันถ่มถุยคำหนึ่ง กล่าวอย่างเหยียดหยาม “ยายเฒ่าโสโครก แม่เจ้าเรียกไปแปรงฟันแล้ว!”ผู้อาวุโสเหมยระ
