แม่น้ าอาณาจักรยากจะข้ามผ่าน ทุกสายล้วนยาวเหยียดจนชวนให้ผู้คนสะท้านใจภายในห้องท้องเรือ จั่วม่อใช้เวลามุ่งเน้นอยู่กับการฝึกฝีมือ“เม็ดพลังทองคำ! เม็ดพลังทองคำของข้า!” ผูเยาพอกล่าวถึงจินตัน ก็เริ่มคร่ าครวญอย่างขุ่นข้องหมองใจ “สู้กับจินตันจนเกือบจะเอาชีวิตน้อยๆ ของเจ้าไปทิ้ง แต่เจ้ากลับไม่ได้เม็ดพลังทองคำมาให้ข้า! อ๊า ช่างน่าสังเวช!”จั่วม่ออับอายอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้มันสัญญากับผูเยาว่าหลังจากฆ่าจินตันแห่งพรรคฟ้ากระจ่าง จะมอบเม็ดพลังทองคำให้แก่ผูเยา แต่นึกไม่ถึงว่าบรรพชนฟ้ากระจ่างจะชิงทำลายตัวเองเสียก่อน ยามนี้มาหวนคิดทบทวน มันรู้สึกว่าจินตันไม่ได้น่าหวาดหวั่นเท่าที่เคยคิดไว้ ขอเพียงมีกลยุทธ์รับมือที่เหมาะสม การพิชิตจินตันก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นจนเกินไปหลังจากขบคิดวิเคราะห์จนทะลุปรุโปร่ง สิ่งที่ร้ายกาจที่สุดของจินตันก็คือความเร็วของพวกมัน เรื่องนี้ทำให้เมื่อจินตันเผชิญหน้ากับหนิงม่าย พวกมันจึงเป็นฝ่ายมีเปรียบอย่างสมบูรณ์ สำหรับจินตันที่ทรงพลังอำนาจ สังหารผู้คนในกระบี่เดียวไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด แต่หากมีหนิงม่ายสิบคน คิดสังหารทุกคนในกระบี่เดียวก็เป็นไปไม่ได้แล้วตรงกันข้าม ในด้านของการป้องกัน ความได้เปรียบของจินตันเห็นได้เด่นชัดที่สุดแม้ว่าหนิงม่ายหนึ่งคนยากจะใช้ปราณกระบี่ทำร้ายมันอย่างรุนแรง แต่หากเป็นปราณกระบี่หลายสิบสายจู่โจมพร้อมกัน ต่อให้เป็นจินตันยังรับไว้ไม่ไหวสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คื