ฆ่าทะลวงฟันไปเบื้องหน้า… …ความคิดอันคลุ้มคลั่งเช่นนี้ อย่าว่าแต่เคยเห็น มันกระทั่งได้ยินยังไม่เคยได้ยินมาก่อนนี่มันหรูหราเกินไป!บุรุษร่างใหญ่รู้สึกคล้ายใกล้จะเสียสติ มันเริ่มสงสัยใจ สำนักของมันที่แท้เป็นสำนักใหญ่จริงหรือไม่? ไฉนมันรู้สึกว่ามันยากจนข้นแค้นเหลือเกิน?หยงเวยมองสนามรบกลางอากาศอันสับสนอลหม่าน นางเคยคาดการณ์ความสามารถในการรบของกองกำลังเจ็ดแปดร้อยคนนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง แต่วันนี้เมื่อประจักษ์การต่อสู้เบื้องหน้าด้วยสายตาตนเอง นางพบว่านางยังประเมินพวกมันต่ าเกินไปมากแม่ทัพบัญชาการศึก!นี่เป็นกองทัพที่มีแม่ทัพบัญชาการศึกอย่างแน่นอน มิหนำซ้ ายังไม่ใช่ระดับต่ าการบุกทะลวงอันดุร้ายแหลมคมราวกับดาบสันหนาที่ตัดแบ่งฝ่ายตรงข้ามอย่างแม่นยำ การร่วมมือสอดประสาน หนุนเสริมซึ่งกันและกัน รวมถึงเส้นทางที่บุกทะลวงเข้าไปและจังหวะเวลาที่จู่โจม ล้วนไร้ที่ติ!หยงเวยรู้สึกเหงื่อเย็นไหลท่วมแผ่นหลัง โหวเหยียพยายามสั่งสอนนางอย่างสุดความสามารถ นางยังร่ าเรียนวิชาแม่ทัพบัญชาการศึกเช่นกัน มิเช่นนั้น โหวเหยียคงไม่ส่งนางมาทำภารกิจนี้รวดเร็วเหนือผู้ใด ตั้งแต่อายุสิบห้าปี นางก็ได้รับป้ายหยกแม่ทัพบัญชาการศึกระดับสัมฤทธิ์จากสถาบันประเมินผล พรสวรรค์ของนางน่าอัศจรรย์ใจแต่นางเมื่อเทียบกับบุรุษอายุเยาว์ผู้นี้แล้ว ถึงกับลอบยินดีที่ไม่ได้แขวนป้ายแม่ทัพบัญชาการศึกสัมฤทธิ์ไว้ที่เอวนางเฝ้ามองจากระยะไกล มองบุรุษหนุ่มที่ถูก
