งผูเยาไม่ได้กราดเกรี้ยวดุดันเหมือนเมื่อครู่ แต่กลายเป็นเคร่งขรึมจริงจังอย่างหาได้ยากซู่หลงไม่มีปัญญากล่าววาจาตอบคำ กัดฟันแน่นกว่าเดิม พลังงานสีดำบนร่างหนักข้นมากขึ้น พลังงานสีดำคล้ายเริ่มแสดงร่องรอยของการแปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟมันกระทั่งยกเท้าก้าวเดินยังทำไม่ได้ พลังงานสีดำหนาหนักขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางค่ายเว่ยทั้งหมดจั่วม่อเห็นว่าไม่ถูกต้อง ตามหลักการ เวลานี้พลังงานสีดำสมควรสลายไปเอง แต่พลังงานสีดำภายในกระบวนทัพค่ายกลกลับยิ่งมายิ่งหนาหนักขึ้น หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ค่ายเว่ยจะถูกเจตจำนงสังหารอันคมกล้าและป่าเถื่อนกลืนกินเข้าไป“วารีนิล! รีบด่วน!” สุ้มเสียงร้อนรนอยู่บ้างของผูเยาดังขึ้นในใจจั่วม่อจั่วม่องงงันวูบ จากนั้นหน้าเปลี่ยนสี เหินทะยานลงจากเมฆมงคล ตวัดมือซัดวารีนิลออกมา ในเวลานี้ มันไม่สนใจว่าวารีนิลมีคุณค่ามากเท่าใด เพียงกลัวว่าจำนวนวารีนิลจะไม่มากพอ รีบซัดวารีนิลทั้งหมดที่มีอยู่ในมือลงไปยังค่ายเว่ยราวกับหยาดพิรุณสีนิลห่าใหญ่วารีนิลแต่ละหยดหนักหน่วงปานตะกั่ว ท่ามกลางเสียงประพรมดังรัวเร็ว ส่วนหนึ่งหยดลงบนพื้น กระแทกพื้นเป็นหลุมเล็กๆ ฝุ่นคลีฟุ้งกระจายแต่เมื่อตกกระทบร่างกายของไพร่พลค่ายเว่ย ราวกับสายฝนเทใส่ผืนทราย ซึมซับเข้าไปในร่างกายในชั่วพริบตา จมหายไปโดยไม่มีร่องรอยในครั้งนั้น จั่วม่อกับกงซุนชาฆ่าสัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทราหนักสามพันจินจั่วม่อเก็บเกี่ยววารีนิลได้มากถึงหนึ่งพันห้าร้อย
