ี ว่ากองทหารเกราะดำนี้จะวิเศษสักเท่าใด”ไม่ใช่เพียงแค่บรรดาผู้ชมเท่านั้นที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางด้านหอสำนักนอก ซู่หลงเองก็พบเห็นได้ไม่ยากสีหน้ามันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังทันที เหลือบมองเหล่าป่านบนก้อนเมฆเหนือเมืองอีกาทองคำแวบหนึ่ง แล้วลดเสียงลง กระซิบสนทนากับต้าเหรินในสร้อยคอ“ต้าเหริน พวกมันดูเหมือนคิดบุกโจมตี”“บุกโจมตี?” สุ้มเสียงของต้าเหรินในสร้อยคอกลายเป็นตื่นเต้นยินดีในบัดดล“ประเสริฐ! ประเสริฐยิ่ง! ฆ่าพวกมันให้หมด!”ซู่หลงอกสั่นขวัญแขวน เจตนาสังหารของต้าเหรินท่านนี้เข้มแข็งอย่างแท้จริงแต่แน่นอนว่ามันจะไม่ยึดถือเป็นจริงเป็นจัง มันประเมินสถานการณ์ เห็นว่าคงไม่มีเวลาพอจะเก็บรวบรวมสินสงครามอย่างที่ตั้งใจไว้แล้ว มันหดหู่อยู่บ้าง เหล่าป่านส่งพวกมันมาเก็บของ ตอนนี้เห็นทีภารกิจนี้คงไม่อาจลุล่วงได้เสียแล้วแค่ภารกิจแรกที่เหล่าป่านมอบให้กับค่ายเว่ยของมัน ยังไม่มีปัญญากระทำให้สำเร็จลุล่วง ซู่หลงอึดอัดขัดข้องยิ่งแต่ในเวลานี้ มันทราบดีถึงการควรไม่ควร สถานการณ์ตรงหน้าสำคัญกว่าอย่างเห็นได้ชัด ฝ่ายตรงข้ามแบ่งไพร่พลออกมาหนึ่งพันคน เริ่มจัดกระบวนทัพ ย่อมไม่ได้คิดส่งเทียบเชิญพวกมันไปร่วมงานเลี้ยงเป็นแน่ มันไม่รีรอลังเล ส่งสัญญาณให้หมู่ทหารทุกหมู่ของมันกลับมารวมตัวกันค่ายเว่ยที่กระจายตัวไปเก็บรวบรวมสมบัติทั่วสนามรบ มีซู่หลงเป็นจุดศูนย์กลางแต่ละหมู่โลดแล่นมาในบัดดล ซู่หลงราวกับแม่เหล็กมหึมาด
