คับบัญชาซึ่งเป็นหัวใจหลักของค่ายตะวันออกกับค่ายตะวันตกมาจากค่ายจูเชวี่ย พวกมันรับมอบผู้คนจากแม่นางน้อยมาทั้งหมดเมื่อจบสิ้นเสียงสั่งการสุดท้าย เสียงพึมพำของทุกคนก็เงียบหายไป แต่ละคนเส้นประสาทเขม็งเกลียว พวกมันกำลังรอคอยคำสั่งจากเหล่าป่านสามสิบหกหอรบค่ายกลสงครามยามนี้เงียบสนิท หากมีเข็มสักเล่มตกลงพื้น คงได้ยินอย่างชัดเจนจั่วม่อจ้องมองเหล่าซิวเจ่อมืดฟ้ามัวดินโถมใกล้เข้ามา เมื่อเคยชินกับสามคลื่นพิฆาตของกงซุนชา พอมองการบุกจู่โจมของศัตรูเบื้องหน้า ในใจไม่บังเกิดระลอกใดแม้แต่น้อย ระยะห่างระหว่างสองฝ่ายถูกคำนวณเร็วรี่อยู่ในหัว ดวงตาเฝ้ามองบนท้องฟ้าตาไม่กะพริบระยะห่างยิ่งย่นใกล้เข้ามา กระบวนทัพของอีกฝ่ายก็ยิ่งบีบเข้าหากัน กลายเป็นหนาแน่นอย่างรวดเร็วซิวเจ่อหอสำนักนอกทะยานร่างตรงเข้าหาเมืองอีกาทองคำอย่างบ้าคลั่ง แต่เมืองอีกาทองคำเป็นเพียงเมืองเล็กๆ หากพวกมันคิดเข้าประชิด ย่อมต้องร่นระยะห่างระหว่างกันเข้ามา ในสายตาของผู้ชม ซิวเจ่อหนึ่งพันห้าร้อยคนพอรวมตัวเข้าด้วยกันประดุจคลื่นน้ าถาโถม เสียงกู่คำรามในอากาศดังกระหึ่มขึ้นหลายเท่า สั่นสะท้านวิญญาณผู้คน!ซิวเจ่อรอบด้านรู้สึกคล้ายฟ้าดินเปลี่ยนสี ภูเขาพังทลาย พื้นปฐพีแตกแยก แต่ละคนใบหน้าเผือดสี ซิวเจ่อที่ขลาดเขลาบางคนริมฝีปากสั่นระริกอย่างไม่อาจควบคุมจ้องมองกระบวนทัพที่บีบกระชับของอีกฝ่าย จั่วม่อทันใดนั้นดวงตาสาดประกายคมกล้า ราวกับว่ากระแสหนักหน่วงพุ
