งไรก็ตาม มันเป็นชนชั้นใดแล้ว ย่อมล่วงรู้ว่าสถานการณ์ถึงช่วงขับคันอันตรายที่สุด ในเวลานี้ มันไม่มีปัญญาใส่ใจผู้อื่น ยุทธภัณฑ์เวทป้องกันทุกชิ้นที่มีล้วนถูกนำออกมาใช้งานโล่พลังปราณหลายชั้นปรากฏขึ้นบนร่างมัน ดวงตาแดงฉานด้วยสีเลือด มันโถมจู่โจมขึ้นไปด้านหน้าสุดอย่างฉับพลัน “ฆ่า!”มันราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกบีบคั้นจนตรอกตัวหนึ่ง!หากศึกครั้งนี้มันพ่ายแพ้ ในหอสำนักนอกจะไม่หลงเหลือสถานที่สำหรับมันอีกแล้วสายฟ้าแกร่งพุ่งเข้าปะทะโล่พลังปราณ เพียะ โล่พลังปราณแตกสลายไปชั้นหนึ่งยุทธภัณฑ์เวทชิ้นหนึ่งบนร่างของมันหักพัง มันไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ความเร็วแทนที่จะลดลง กลับมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเมื่อผู้อาวุโสที่สองพุ่งนำไปเบื้องหน้า ขวัญกำลังใจก็ลุกโชนขึ้นทันที ทุกผู้คนโถมทะยานเข้าหาเมืองอีกาทองคำอย่างบ้าดีเดือด!ในเวลานี้ เมื่อพวกมันหลงเหลืออยู่เพียงห้าร้อยคน กลับนับว่าเป็นโชคดีคราวหนึ่ง กระบวนทัพไม่แออัดหนาแน่นเหมือนเดิม อีกทั้งพวกมันยังจงใจกระจายตัวออกไป สถานการณ์กลับกลายเป็นดีขึ้น การโจมตีของเมืองอีกาทองคำเชื่องช้าลงครึ่งจังหวะ ความแม่นยำยังลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดกองทัพหอสำนักนอกฉวยโอกาสร่นระยะเข้าไปมากกว่าเดิมสามลี้!ถึงตอนนี้ พวกมันเข้าสู่ระยะโจมตีที่มีประสิทธิภาพแล้ว ซิวเจ่อหอสำนักนอกที่ยังเหลือรอดล้วนลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่ง! แม้ว่าผู้คนจะหลงเหลือเพียงสามร้อยคนแต่ทุกผู้คนเชื่อว่าอีกฝ่ายใช้กระบวนท่าไปจนถ
