เปี่ยมล้นความเชื่อมั่นนี้ไม่ได้อยู่ที่สิ่งอื่นใด แต่เป็นความเชื่อมั่นในเมืองอีกาทองคำของมันไม่มีผู้ใดล่วงรู้เท่ากับมันอีกแล้ว ว่าเมืองที่มันสร้างขึ้นด้วยมือตัวเองนี้ ต้องบากบั่นทุ่มเทความคิดจิตใจเข้าไปมากมายเท่าใดค่ายกลคลื่นเสียงพุทธะอันเคร่งขรึมสง่างาม บัดเดี๋ยวดังกังวานอยู่ในโสตประสาท บัดเดี๋ยวเลือนรางจนคล้ายจะไม่ได้ยิน แต่บรรดาซิวเจ่อที่อยู่ในเมือง ความหวั่นเกรงในใจพลันสลายไปในบัดดล“นั่นมันค่ายกลอันใด?” บุรุษร่างใหญ่ดวงตาทอแววตื่นตะลึงวูบหนึ่ง กระทั่งมองจากที่ห่างไกล ยังเห็นได้ว่าพลังสภาวะของค่ายกลขบวนนี้ไม่ใช่ธรรมดาสามัญบุรุษกลางคนเครายาวหรี่ตาลง “เท่าที่ข้าน้อยเห็น ค่ายกลนี้สมควรเป็นค่ายกลวงแหวนฟ้าสำเนียงจันทร์ แต่คุณลักษณะกลับเป็นตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ทั้งแกร่งกร้าวและดุดันอำมหิต เน้นเข่นฆ่าสังหารเป็นหลัก! ขบวนค่ายกลของคนผู้นี้เชื่อมต่อกันเป็นหนึ่งเดียว แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง!”“หมายความอย่างไร?” บุรุษร่างใหญ่ถามอย่างถ่อมตนบุรุษกลางคนเครายาวอธิบายว่า “ต้าเหรินโปรดชมดู ห่วงทองคำวงนั้นสมควรเป็นห่วงเสียงพุทธะ”“ห่วงเสียงพุทธะ?” คนร่างใหญ่ไม่เคยได้ยินมาก่อน “มันทรงพลังนักหรือ?”“นี่เป็นยุทธภัณฑ์เวทประเภทเสียง ระดับสาม แต่ห่วงเสียงพุทธะวงนี้เห็นได้ชัดว่าผ่านการกลั่นเกลามาเป็นพิเศษ หากข้าน้อยคาดเดาไม่ผิด ของสิ่งนี้สมควรได้รับการกลั่นเกลาด้วยไฟและสายฟ้า วงแหวนนี้ยกระดับขึ้นเป็นระดับส