ในหลุมลึกขนาดมหึมา จั่วม่อยังคงขุดลึกลงไปเรื่อยๆ ไม่หยุดยั้ง
ปากหลุมที่อยู่เบื้องบนดูคล้ายเล็กจ้อยจนเกือบเท่าฝั่ามือ จุดที่มันอยู่ในตอนนี้ลึกลงมาถึงห้าสิบจั้ง ขนาดหลุมมีความกว้างหนึ่งจั้ง สตรีซิวเจ่อยืนอยู่ใกล้เคียง เมื่อแหงนมองขึ้นไปความสูงห้าสิบจั้ง เพียงพอจะทำให้ผู้คนรู้สึกเศร้าหดหู่อย่างบอกไม่ถูก
ทันใดนั้น สองมือที่ขุดไม่หยุดของจั่วม่อพลันชะงักกึก ใบหน้าทอแววประหลาดใจระคนปิติยินดี
“กลับขึ้นไปกันเถอะ” มันหันไปเรียกสตรีซิวเจ่อ แม้ว่านางจะไม่ได้ยิน แต่จั่วม่อยังคงปฏิบัติกับนางเหมือนปกติ จากนั้นมันเริ่มเหินร่างขึ้นไป สตรีซิวเจ่อก็ตามติดหลังมาอย่างกระชั้นชิด
พอบินขึ้นถึงปากหลุม จั่วม่อหยุดร่างกลางอากาศ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
ด้วยพลังทั้งหมด จั่วม่อกระแทกหมัดออกมาด้วยหมัดคลื่นสวรรค์กระจกฟั้า!
ปราณหมัดดุจกระจกแก้วพุ่งดิ่งลงไปในหลุม ชนใส่ก้นหลุมอย่างหนักหน่วง
บึม!
หินหลอมเหลวสีแดงฉานพวยพุ่งออกมาในบัดดล ทะลักทลายอย่างต่อเนื่องราวกับสัตว์ร้ายบรรพกาลตื่นจากการหลับใหลชั่วนิรันดร์ กระทั่งอยู่สูงขึ้นมาตั้งไกล จั่วม่อยังคงรู้สึกถึงกระแสร้อนลวกแผดเผาพลุ่งขึ้นมาปะทะหน้า
หินหลอมเหลวสีแดงก่ำบางครั้งคราวจะปะทุออกมาเป็นเปลวไฟ เผชิญกับพลังแห่งธรรมชาติอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ จั่วม่ออดสีหน้าแปรเปลี่ยนไม่ได้ หากมันพลั้งพลาดสัมผัสถูกไฟพิภพอันร้ายกาจนี้ นอกเสียจากว่ามันเป็นจินตันผู้หนึ่ง ไม่เช่นนั้นกระทั่งกระดูกข
