้อย ต้าเหรินเพียงแค่ตั้งใจทำหน้าที่ให้สำเร็จลุล่วงก็พอ ไม่จำเป็นต้องรู้สึกเสียกำลังใจเพราะคนผู้เดียว”
“เซียนเซิงสั่งสอนถูกต้อง” บุรุษร่างใหญ่สีหน้ากลับเป็นปกติ จากนั้นความเดือดดาลปรากฏบนใบหน้าอย่างชัดเจน “ฮึ่ม ตาเฒ่าฟั้ากระจ่างช่างโอหังบังอาจ มันขวัญกล้ากระทั่งทำลายอาณาจักรแห่งหนึ่งเช่นนี้ หรือรำคาญในการมีชีวิตสืบต่อไปแล้ว”
สิ่งที่พวกมันพบเห็นระหว่างทางล้วนโหดร้ายอำมหิตสุดทนดู
“เวลานี้ข่าวแพร่กระจายออกไปแล้ว วันคืนของมันคงไม่ง่ายดายอีก” บุรุษกลางคนดวงตาสาดประกายเย็นชา “การที่ศิษย์รักของมันถูกสังหาร ต้องเป็นการลงโทษเป็นแน่ข้าน้อยคาดว่ากองกำลังอื่นๆ สมควรอยู่ไม่ไกลจากอาณาจักรขุนเขาน้อยเท่าใด”
คนร่างใหญ่พลันกล่าว “ท่านว่าคนที่ฆ่าหวงจั๋วกวงอาจเป็นคนในเมืองนี้หรือไม่?” กล่าวพลางชี้ไปยังเมืองอีกาทองคำ
บุรุษกลางคนงงงันวูบ จากนั้นสะท้านใจ “โอกาสเป็นไปได้สูงทีเดียว! แต่จะอย่างไร สิ่งเหล่านี้ก็ไม่เกี่ยวข้องใดกับเรา” มันขบคิดสักครู่ แล้วสั่นศีรษะพลางกล่าว “เรามีภารกิจที่ต้องทำ ปรากฏการณ์ดาวพร่างกลางทิวานับเป็นโอกาสที่หาได้ยากสำหรับต้าเหริน ต้าเหรินมีโชควาสนาไม่เลว”
อันที่จริงพวกมันถูกส่งมาตรวจสอบเรื่องที่กองทัพอสูรปรากฏตัวขึ้นในอาณาจักรขุนเขาน้อย และเพื่อค้นหารอยแยกของความสับสนวุ่นวาย คิดไม่ถึงว่าจะพบพานปรากฏการณ์ดาวพร่างกลางทิวาในระหว่างภารกิจ
“แต่จนถึงตอนนี้เรายังไม่มีความคืบหน้าใด” บุรุษร่
