จา กลายเป็นร่าเริงกว่าเดิม ส่งเสียงร้องจี้จี้จี้รัวเร็วไม่หยุด
เจดีย์น้อยค่อยๆ กระเถิบใกล้เข้ามาอย่างใคร่รู้ระคนเหนียมอาย
เจ้าเพลิงน้อยกลับไม่ขลาดอาย เริ่มเล่นกับเจดีย์น้อยอย่างรวดเร็ว หนึ่งเจดีย์หนึ่งลูกไฟบินเร็วรี่ ไล่จับกันกลางอากาศ จั่วม่อเบิกบานใจยิ่ง ฉากเบื้องหน้าทำให้หัวใจอบอุ่นมากแม้ว่าเจ้าเพลิงน้อยไม่มีเวทวิชาใดๆ มันก็คิดว่าไม่สำคัญแล้ว
จากนั้นสักครู่ เงาร่างสีเทาพุ่งวาบเข้ามาในถ้ำดุจสายฟั้าฟาด
นี่ย่อมเป็นนกโง่กับเจ้าดำน้อยซึ่งอยู่บนศีรษะนาง นางเหยียดกรงเล็บนกออกด้วยท่วงท่าสง่างาม ร่อนลงบนพื้นอย่างนุ่มนวล เจดีย์น้อยพอเห็นนกโง่ ยิ่งตื่นเต้นยินดีกว่าเดิม รีบนำน้องชายคนเล็กที่เพิ่งพบเจอ แล่นเข้าไปรายงานตัวตรงหน้านกโง่ เจ้าเพลิงน้อยบนวนอยู่รอบๆ นกโง่อย่างอยากรู้อยากเห็น ชั่วขณะนี้ นกโง่วางมาดพี่สาวใหญ่ผู้เข้มงวด ใช้จะงอยปากนกอันยาวของนางดุนเจ้าเพลิงน้อยทีหนึ่ง
เจ้าเพลิงน้อยราวกับลูกยางเด้งไปกลางอากาศ ยิ่งคึกคักร่าเริงกว่าเดิม ร้องจี้จี้จี้ไม่ขาดหู
เห็นเหล่าเจ้าตัวเล็กสนิทสนมกลมเกลียว จั่วม่อยิ่งสุขสำราญบานใจกว่าเดิม สิ่งเดียวที่มันไม่พอใจคือนกโง่ นับตั้งแต่นางร่อนลงยืนบนพื้น ยังไม่มองมันสักแวบ
เจ้าปัญญาอ่อนนี่! จั่วม่อขบกราม แต่ไม่มีปัญญาทำอะไรได้ มันไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นแต่นางรวดเร็วเสียยิ่งกว่ากระบี่บินของมัน มันยังไม่มีวิธีกำราบนางได้จริงๆ
“พวกเจ้าเล่นกันหาอะไร? ไปทำงาน!”
