ังอายุเยาว์กว่านี้ เคยพบพานศิษย์คุนหลุนผู้หนึ่ง บังเกิดความประทับใจอย่างลึกล้ำมาจนทุกวันนี้
จั่วม่อเผชิญหน้ากับหวงจั๋วกวง ซ้ำยังสังหารอีกฝั่ายอย่างไม่ลังเล ไม่มีกองกำลังใดในอาณาจักรขุนเขาน้อยจะอาจหาญถึงเพียงนี้
อายุเยาว์ พลังฝีมือแข็งกล้าสุดหยั่งถึง สัตว์ปราณที่ทรงพลังอำนาจ และไม่เกรงกลัวพรรคฟั้ากระจ่าง
เงื่อนไขเหล่านี้เมื่อรวมเข้าด้วยกัน เจิ้งจงยิ่งรู้สึกว่าจั่วม่ออาจจะเป็นศิษย์ของคุนหลุน โอ้ ต่อให้ไม่ใช่ อย่างน้อยก็ต้องเป็นศิษย์สำนักใหญ่สักแห่ง
ขณะที่เจิ้งจงกำลังครุ่นคิดอย่างเมามัน จั่วม่อแล่นออกจากเขตแดนลับไปแล้ว
หลายคนรู้สึกรับไม่ได้ ยังคงค้นหาอยู่ในเขตแดนลับ จนแทบจะขุดดินลึกสามฉื่อ ยังไม่พบพานสิ่งใด
เจิ้งจงฉลาดปราดเปรื่อง รีบติดตามจั่วม่ออย่างกระชั้นชิด มันตัดสินใจติดตามจั่วม่อย่างจริงจังแล้ว หากจั่วม่อเป็นศิษย์สำนักใหญ่จริง ติดตามมันไปย่อมไม่ขาดทุน แต่หากจั่วม่อไม่ใช่ศิษย์สำนักใหญ่ และพึ่งพาพลังของตัวเองมาถึงขั้นนี้ เช่นนั้นมันก็เป็นสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งแล้ว
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ ใบหน้ามันก็เกลื่อนไปด้วยรอยยิ้ม ผู้คนเมื่อเปลี่ยนมุมมองความคิดก็เปลี่ยนแปลงไป ความรู้สึกในการมองสิ่งต่างๆ ย่อมแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เจิ้งจงยิ่งชมดูมากเท่าใด ยิ่งรู้สึกว่านกโง่กอรปด้วยท่วงท่าสภาวะอันเด่นล้ำมากเท่านั้น
นกที่ดี! นกที่ดีอย่างไม่มีผู้ใดเทียบ!
