อับจนหนทาง มันได้แต่ร้องบอก “ทุกคนขึ้นไปบนท้องฟั้าให้หมด ให้พี่เจิ้งรับมือมันแต่เพียงผู้เดียว”
หลิ่วกุ้ยกับพวกเผยสีหน้าลังเล แต่เจิ้งจงสำทับอย่างไม่ลังเล “เชื่อฟังมัน!”
ทุกคนทะยานขึ้นไปบนฟั้าทันที ปล่อยให้หุบเขากลายเป็นว่างเปล่า เหลือเพียงเจิ้งจงกับจั่วม่อเผชิญหน้ากับหวงจั๋วกวง หวงจั๋วกวงความเชื่อมั่นเพิ่มพูนขึ้นทันที กล่าวพลางหัวร่อ “พวกเจ้าทั้งสองเข้ามาพร้อมกันเถอะ!”
จั่วม่อกลับไม่สะทกสะท้าน “เหล่าเจิ้ง ใช้กระบี่บินของเจ้า”
กล่าวยังไม่ทันจบประโยค ชั้นแสงสีเทาจางๆ พลันปรากฏขึ้นบนดวงตาของมัน เนตรปราณ! จั่วม่อยกมือกรีดวาดกระบวนท่าสายฟั้าแกร่งภูตหยาง แต่เปั้าหมายของมันกลับไม่ใช่หวงจั๋วกวง ทว่าเป็นพื้นที่ว่างเหนือศีรษะหวงจั๋วกวง
ซี่ เปรี้ยง!
กระบี่บินเผยรูปลักษณ์แท้จริงออกมา เส้นสายฟั้านับไม่ถ้วนแลบปลาบปลาบบนตัวกระบี่ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวน กระบี่บินสั่นระริกไม่หยุด
“เจ้ากล้าทำลายกระบี่บินของข้า!” หวงจั๋วกวงบันดาลโทสะ โถมทะยานเข้าหาจั่วม่ออย่างเกรี้ยวกราด
เจิ้งจงเข้าใจแผนการของจั่วม่อในทันที มันสะบัดมือ ปราณกระบี่สีขาวเงินมากมายเปล่งแสงวาบ จู่โจมใส่แผ่นหลังของหวงจั๋วกวงจากแง่มุมอันแยบคาย กระบี่บินของเจิ้งจงเป็นระดับสี่เช่นกัน ย่อมไม่เกรงกลัวหมอกทรายจากเกราะปราณของหวงจั๋วกวงหุบเขาเมื่อไม่มีผู้คน มันไม่ต้องกังวลว่าจะพลั้งมือทำร้ายเหล่าสหายของมันอีก จึงลงมืออย่างเต็มที่ ลำแสงกระบี่พ
