น
“เจ้าผู้นั้น!” ซิวเจ่อที่ด้านหน้าสุดชี้มายังจั่วม่อ กล่าวอย่างไม่เกรงอกเกรงใจใดๆ “เข้ามานี่!”
จั่วม่อเห็นเสื้อผ้าอาภรณ์ของคนผู้นี้คล้ายคลึงกับศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างที่มันพบเจอก่อนหน้านี้ ต้องหัวใจโลดขึ้น เคลื่อนกายตรงเข้าหา แสร้างกล่าวอึกอักอย่างขลาดกลัว “มี มีมีธุระอันใดหรือ? ข้า ข้ายังมีเรื่องราวต้องไปทำ!”
“เข้ามานี่ แล้วติดตามมา” ศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างผู้นั้นชี้ไปยังกลุ่มคนด้านหลังมา กล่าวอย่างมุทะลุดุดัน “เป็นไร? ให้ความช่วยเหลือแก่พรรคฟั้ากระจ่างเรา เจ้าไม่ยินดี?”
ศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างอื่นๆ ที่ด้านหลังคนผู้นั้นจ้องมองจั่วม่อด้วยสายตาไม่พอใจ
จั่วม่อลอบปิติยินดี ปันสีหน้าหวาดกลัวจนหัวหด บินเข้าร่วมกลุ่มอย่างไร้ปากเสียง
