ในถ้ำมืดมิด ยื่นมือออกไปมองไม่เห็นนิ้วทั้งห้า มีเพียงเสียงดังสวบสาบยามที่ทุกคนเคลื่อนขบวนออกมา พวกมันกำลังทำการตรวจสอบและเตรียมการขั้นสุดท้าย ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา บรรยากาศเงียบสงัดผิดปกติหลังจากนั้นสักครู่ การเตรียมการและปรับรูปขบวนก็แล้วเสร็จ ถ้ำเงียบลงอีกครั้งเจตนาสังหารหนาวเย็นแผ่ซ่านออกมาโดยไร้สุ้มเสียง“ออกเดินทาง” ม้าฝานกล่าวอย่างรวบรัดขบวนทัพพุ่งออกจากถ้ำพอออกมาพ้นถ้ำ สายลมสดชื่นพุ่งเข้าปะทะหน้า ทุกผู้คนอดมีสีหน้าดื่มด่ำไม่ได้ แต่พวกมันฟืนคืนความสงบอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา กระทั่งเหลยเผิงผู้ปากเปราะที่สุด เวลานี้ยังเงียบสงบอย่างผิดธรรมดาทุกคนเหินขึ้นสู่ท้องฟั้าอย่างพร้อมเพรียง หลังจากผ่านการต่อสู้อย่างหนักร่วมกันหลายครั้ง การร่วมมือประสานงานระหว่างกองกำลังก็คล่องแคล่วชำนาญเต็มที่มากกว่าสามร้อยคนโลดลิ่วไปในอากาศ หมู่ทัพกระจายตัวออกไป เจตนาสังหารราวกับคันธนูที่มองไม่เห็น ค่อยๆ บรรจงน้าวสายอย่างเยือกเย็นอำมหิตพวกมันไม่พบพานหน่วยสอดแนมบนท้องฟั้า ม้าฝานกับเซี่ยซานสบตากันวูบ เห็นเค้าปิติยินดีในดวงตาอีกฝั่าย หลังจากพักผ่อนอย่างเต็มที่เป็นเวลาห้าวัน ทุกผู้คนอัดแน่นไปด้วยกำลังวังชาและพลังปราณอย่างเปียมล้น ความกระหายในการต่อสู้ที่พวกมันสะกดกลั้นไว้เป็นเวลานาน ประหนึ่งพยัคฆ์ทลายกรงขัง ไม่สามารถหยุดยั้งได้อีก“เปั้าหมายจู่โจม เมืองหนานเสิ้ง!” ม้าฝานออกคำสั่งอย่างเฉียบขาด ก่อนจะพุ
