กมันคิดว่าการต่อสู้เข่นฆ่ากันตายเป็นเรื่องธรรมดา แต่หากเป็นการสังหารหมู่ทาสฝึกตนที่ไม่มีปัญญาต่อต้านขัดขืน พวกมันยังคงชิงรังเกียจแน่นอนว่าประโยค ‘ไม่อาจหลงเหลือประโยชน์ใดไว้ให้พวกหอสำนักนอก’ ตรงใจพวกมันยิ่งกว่า ไม่ต้องกล่าวถึงว่า ต่อให้พวกมันไม่ได้รับประโยชน์อันใด ก็ไม่มีผู้ใดเต็มใจปล่อยทาสฝึกตนไว้ให้หอสำนักนอกใช้ประโยชน์หลังจากบุกทำลายเมืองหนานเสิ้ง ทั้งสองฝั่ายไม่มีทางประนีประนอมกันได้อีก ผู้คนของหอสำนักนอกย่อมเกลียดชังพวกมันเข้ากระดูกดำ“พาพวกมันไป พากลับไปทั้งหมด!” ม้าฝานกัดฟันกล่าว “ผู้ใดสนใจว่าพวกมันมีประโยชน์หรือไม่? นำกลับไปก่อนค่อยว่ากัน”ทาสฝึกตนในค่ายถูกกวาดต้อนไปยังเรือทาส ทุกผู้คนก้าวขึ้นไปบนเรือขนส่งทาสจนหมดสิ้นเรือขนส่งทาสเป็นยุทธภัณฑ์เวทจิงสือ ทุกลำใหญ่โตมโหฬาร ลำเรือยาวประมาณห้าสิบจั้ง ตัวเรือคล้ายเต่ายักษ์ ไม่มีใบเรือ รองรับทาสฝึกตนได้นับพัน ทาสฝึกตนไม่ใช่ของหายาก พวกมันส่วนใหญ่เป็นชนเผ่าพื้นเมืองของอาณาจักรที่ค้นพนใหม่ บางชนเผ่ายังคงใช้ชีวิตแบบดั้งเดิมถึงที่สุด บางเผ่าเริ่มเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรด้วยตนเองอย่างไรก็ตาม พวกมันไหนเลยจะเทียบกับซิวเจ่อของสำนักใหญ่ได้ ทั้งหมดย่อมกลายเป็นทาสฝึกตนในที่สุด
หลายสำนักต่างกระตือรือร้นในการสำรวจอาณาจักรใหม่ๆ จิงสือและสินแร่เป็นสิ่งที่พวกมันต้องการมากที่สุด หากพวกมันสามารถกลายเป็นผู้ครองอาณาจักร พวกมันจะเป็นจักรพรรดิที่แ
