ึ่งต้องการเพียงสิบคนเท่านั้น”
จั่วม่อยิ่งคิดเท่าใด ยิ่งลิงโลดยินดีเท่านั้น มันกล่าวราวพึมพำกับตัวเอง“ก่อนจะถึงตอนนั้น ข้าต้องให้พวกมันฝึกโหดเสียก่อน สิบคนจัดเป็นหนึ่งหน่วย ให้พวกมันสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันตามลำดับ พวกเรามีฟูกสมาธิกลั่นเกลาดำ สามารถฟืนฟูพลังปราณได้อย่างรวดเร็ว เมื่อหน่วยหนึ่งหมดพลัง หน่วยอื่นก็เข้าแทนที่ทันที อย่าให้ขาดช่วง ด้วยวิธีนี้เราจะสามารถโจมตีได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด นั่นก็ใช่แล้ว ที่เราพึ่งพาคือกลยุทธ์ทะเลคน ใช้พวกมากเอาชนะคนผู้เดียว หากคนหนึ่งไม่สามารถฆ่ามันได้ เช่นนั้นพันคนจะช่วยกันรุมเชือดมันด้วยกัน!”ประโยคสุดท้าย จั่วม่อเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างดุดันอำมหิตเยวียนเจียงพอฟังถึงกับอ้าปากค้าง ที่แท้ ที่แท้สามารถทำเช่นนี้ได้!พอหวนคิดทบทวนดู มันรู้สึกว่าแผนการของเหล่าปั่านมีความเป็นไปได้สูง แม้ว่าจะเสื่อมเสียศักดิ์ศรีอยู่บ้าง แต่ทุกวันนี้ ไม่ใช่ต้องดูว่าผู้ใดดุดันอำมหิตกว่าหรอกหรือ?นอกเหนือจากความแตกตื่นตะลึงลาน มันยังตัดสินใจแน่วแน่ว่าต่อจากนี้ ไม่ว่าในกรณีใด มันจะต้องไม่ล่วงเกินเหล่าปั่านเป็นอันขาด!อัจฉริยะทั้งหมดล้วนเป็นจอมวายร้ายหรือไม่ เยวียนเจียงไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่หากอัจฉริยะผู้หนึ่งต้องกลายเป็นจอมวายร้าย จะกลายเป็นจอมวายร้ายใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด นี่คือข้อสรุปล่าสุดที่มันกลั่นกรองออกมาได้แสงสีเงินเจิดจ้าเพรียวบางเส้นหนึ่งวาบผ่านท้องนภา เจี่ยวห่าวผู
