ไม่ได้โง่เขลา เยวียนเจียงแสร้งวางท่ารอบรู้“อา มันเป็นค่ายกลสายฟั้าแกร่ง”สาย…ฟั้าแกร่ง… เยวียนเจียงสะท้านขึ้นทั้งร่าง นี่ไม่ใช่สายฟั้า แต่เป็นสายฟั้าแกร่ง!มันแทบไม่อาจบังคับตัวเองให้สงบใจลงได้ “เราสามารถทดลองดูหรือไม่?”“ข้ากำลังคิดอยู่พอดี” จั่วม่อกล่าวโดยไม่เงยหน้า มันยัดจิงสือเข้าที่ในขบวนค่ายกล“ตอนนี้เราได้แต่ใช้จิงสือไปก่อน แต่ต่อไป…” มันไม่ได้กล่าวส่วนที่เหลือให้จบประโยคแต่เยวียนเจียงผู้ใจเต้นระทึกไหนเลยจะทันสังเกตเห็น“โจมตีที่ใด?” จั่วม่อพอใส่จิงสือพร้อมสรรพก็กวาดตามองไปรอบๆเยวียนเจียงทันใดนั้นพบเห็นจุดสีดำบนท้องฟั้า นั่นเป็นนกอินทรีตัวหนึ่ง รีบชี้ไปยังนกอินทรีอย่างไม่ลังเล พลางร้องบอก “ตรงนั้นมีอินทรีตัวหนึ่ง!”“ประเสริฐ!” จั่วม่อกลายเป็นคึกคักเช่นกัน ขับเคลื่อนค่ายกลในบัดดลผนังด้านใน เพดานและพื้นของหอรบค่ายกลสงครามที่เต็มไปด้วยลวดลายค่ายกลทันใดนั้นแสงสีเงินอ่อนโยนสว่างวาบ!
