่ำกล่าวว่า “เจ้าพาผู้คนไปตรวจดูรอบๆ ระหว่างนี้เวลาผ่านมาหลายวันแล้ว เราไม่ต้องการให้มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น”เจี่ยงห่าวกลับกล่าวอย่างไม่เห็นสำคัญ “พี่ใหญ่ ท่านระมัดระวังเกินไป พวกเรามีกันตั้งห้าร้อยคน ล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งสิ้น เราไม่ต้องกลัวพวกมัน!”เจี่ยงเหวยสีหน้ามืดมนลง “ต่อไปอย่าได้กล่าวเช่นนี้อีก กองกำลังนี้มีความเป็นมาลี้ลับ พวกมันแม้มีคนไม่มาก แต่แข็งแกร่งกว่าเรามาก หากมิใช่ว่ากองกำลังหลักของพวกมันติดพันการสู้รบอยู่ด้านนอก ข้าจะไม่กล้ามุ่งเปั้ามาที่เมืองนี้เป็นอันขาด ระมัดระวังให้มาก อย่าได้เอาชีวิตไปทิ้ง”เจี่ยงห่าวเชื่อฟังพี่ใหญ่ของมันอย่างที่สุด ในใจแม้บ่นพึมพำ แต่ยังคงปฏิบัติโดยไม่เกี่ยงงอน รีบแล่นไปเสาะหาซิวเจ่อที่มีฝีมือทางปกปิดซ่อนเร้น ร่วมทางไปสอดแนมกับมัน รูปโฉมของมันดูผิวเผินอาจหยาบกระด้าง แต่กลับช่ำชองในการลักลอบเร้นกายเป็นที่สุด ‘เคล็ดร้อยภูตท่องราตรี’ ที่มันฝึกปรือเป็นเคล็ดวิชาระดับห้า น่าเสียดายที่ฉบับที่มันครอบครองนั้นไม่สมบูรณ์ หลายส่วนสูญหายไป แต่ถึงกระนั้นก็ยังร้ายกาจกว่าเคล็ดวิชาระดับสี่ทั่วไปมากร่างของมันลอยขึ้น เปลี่ยนเป็นเงาผีกลุ่มหนึ่ง เงาผีอันเลือนรางนี้ เผยให้เห็นดวงตาที่ไม่มีร่องรอยของชีวิตคู่หนึ่งคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนร่างเช่นกัน บ้างกลายเป็นแมวปั่า บ้างกลายเป็นนกอินทรีรัตติกาลปรากฏรูปร่างแปลกๆ แทบทุกรูปแบบทุกผู้คนร่วมมือประสานงานกันเป็นอย่างดี หลังจากเปล
