งกดลงไปจนถึงขีดสุด ฉับพลันนั้น ขดลวดเกลียวที่ถูกกดจนราบเรียบพลันหมุนคว้างรอบหมัดของจั่วม่อด้วยระดับความเร็วอันน่าตระหนก!จั่วม่อทราบกระจ่างแก่ใจว่านี่เป็นขอบเขตสูงสุดของมันแล้ว อากาศรอบข้างหยุดไหลเวียน ราวกับว่าเปลี่ยนเป็นของแข็งไปอย่างเฉียบพลันโดยไม่รีรอลังเล จั่วม่อกระแทกสองหมัดออกไปตรงๆ ตวาดก้อง “ไป!”จุดศูนย์กลางของปราณหมัดรูปจานเกลียวประดุจถูกหวดฟาดด้วยค้อนหนักเปลี่ยนเป็นแท่งกรวยเกลียว พุ่งวาบไปข้างหน้าด้วยระดับความเร็วอันน่าแตกตื่นสะท้านใจ!ไม่บังเกิดสำเนียง ปราศจากเสียงแหวกฝั่าอากาศ ทันทีที่ปราณหมัดสองขุมพวยพุ่งออกจากหมัด พวกมันคล้ายหายวับไปในอากาศธาตุ เร็วมากเสียจนตัวจั่วม่อเองยังจับไม่ทันพริบตาที่ปราณหมัดถูกปล่อยออกมา พลังปราณและเรี่ยวแรงในร่างจั่วม่อคล้ายถูกสูบออกไปอย่างสมบูรณ์ แข้งขาอ่อนปวกเปียก ต้องกระแทกนั่งลงกับพื้นอย่างหนักหน่วง หลังจากนั้นสักครู่ ค่อยดิ้นรนลุกขึ้น เดินโงนเงนเข้าไปตรวจดูผลลัพธ์จากสองหมัดของมันห่างออกไปยี่สิบจั้ง เห็นสองหลุมเจาะลึกเข้าไปในแผ่นดิน แต่ละหลุมมีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่าสองจั้ง ลึกมากจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง จั่วม่ออ้าปากค้าง แต่ยังอดมีสีหน้าปิติยินดีอยู่บ้างไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างหลุมลึกที่ราบเรียบหมดจดดุจมีดคว้านก้อนเต้าหู้เช่นนี้ ด้วยกำลังอันดิบเถื่อนเพียงอย่างเดียวพลานุภาพของหมัดคลื่นสวรรค์กระจกฟั้าสิบแปดวัฏฏะ เมื่อเทียบกับสิบสี่วัฏฏะถึงกั
