ิตสำนึกของเจ้า ล้วนผ่านการฝึกปรือ มันครบถ้วนบริบูรณ์แล้ว”ฟังคำผูเยา ในใจจั่วม่อบังเกิดคำถามมากมาย “ความสัมพันธ์ระหว่างร่างกายกับพลังปราณข้าทราบดี นั่นคือเส้นชีพจรปราณ แต่พลังจิตสำนึกกับร่างกายเล่า? ระหว่างพวกมันสัมพันธ์กันด้วยหรือ? ศีรษะเหล็กหยกครบถ้วนบริบูรณ์แล้ว? ครบถ้วนบริบูรณ์ของเจ้าหมายความว่าอย่างไร?”ผูเยาเหลือกตา มันเคยชินกับการที่จั่วม่อมักจะถามคำถามที่มันพบว่าโง่เง่ามาก“จะไม่มีความสัมพันธ์กันได้อย่างไรเล่า? ผู้ที่มีร่างกายแข็งแกร่งย่อมมีจิตใจอันเข้มแข็งพลังปราณ พลังสังขารและพลังจิตสำนึก ทั้งสามล้วนมาจากแหล่งเดียวกัน หรือซิวเจ่อทุกวันนี้ไม่ล่วงรู้ความจริงข้อนี้แล้ว?”จั่วม่อเวลานี้ใบหน้าหนาเท่ากำแพงเมือง มันหัวร่อฮิฮะ ไม่ได้มีโทสะต่อถ้อยคำถากถางของผูเยา “แล้วเรื่องความก้าวหน้าของศีรษะเหล็กหยกเล่า?”“สังขารปิศาจ แต่เดิมยังไม่ได้สมบูรณ์พร้อม แรกเริ่มเดิมทีทุกคนเพียงพบว่ามีร่างกายพิเศษบางอย่าง ที่เหมาะสมกับการฝึกปรือทักษะปิศาจบางประเภทเป็นอย่างยิ่งเมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนเรียกหาร่างกายพิเศษเหล่านี้ว่าสังขารปิศาจ แต่หลังจากนั้นอาจใช้เวลานับหมื่นปีในการค้นคว้าเรื่องสังขารปิศาจเหล่านี้ ข้าไม่ค่อยล่วงรู้ประวัติของเผ่าปิศาจนัก อ้อ อย่าได้คิดว่าซิวเจ่อมีประวัติยาวนานที่สุด ประวัติศาสตร์ของอสูรปิศาจนั้นยาวนานกว่าประวัติของซิวเจ่อมาก”จั่วม่อพบว่าผูเยาชักเริ่มแสดงอาการหลงประเด็น ต้องรีบดึงม
