ล้ามเนื้อทุกมัดในร่างคล้ายผ่านการหลอมสร้างอีกครั้ง ช่องว่างระหว่างกล้ามเนื้อบีบแคบลง กล้ามเนื้อกลายเป็นกระชับและหนาแน่นขึ้น แต่การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้ กลับทำให้ความแข็งแกร่งของจั่วม่อเพิ่มขึ้นถึงสามส่วนในทันทีทันใดมันไม่จำเป็นต้องใช้พลังปราณหรือปราณพิภพ ก็สามารถแทงมือลงไปในหินเขียวได้อย่างง่ายดายมองร่างกายตัวเองเต็มไปด้วยโคลน จั่วม่อหัวร่ออย่างถอนฉิว เคล็ดเมฆฝนหล่นรินทันใดนั้นปรากฏขึ้นเหนือศีรษะมัน สายฝนโปรยปรายลงมา เพียงชั่วครู่เท่านั้น ดินโคลนบนร่างกายก็ถูกล้างออกจนสะอาดเอี่ยมจั่วม่อพบว่าผิวหนังของมันเวลานี้ ดูเหมือนเปิดเผยสีดำมันวาวแปลกประหลาดคลับคล้ายผิวโลหะอยู่บ้างฟืนตัวจากความอัศจรรย์ใจ จั่วม่อหันไปมองอีกด้านเยวียนเจียงผู้ยืนหลับเฝั้าอยู่ด้านข้าง สะดุ้งตื่นขึ้นมาในเวลานี้เอง เปิดตาเลื่อนลอยมองมาอย่างงัวเงีย พอเห็นจั่วม่อกำลังจ้องมองมัน ต้องสะท้านขึ้นเฮือกหนึ่ง อาการงัวเงียหายวับเป็นปลิดทิ้ง คนคล้ายเผ่นผึงขึ้นจากพื้น เร่งรุดมาถึงตรงหน้าจั่วม่อในพริบตา “เหล่าปั่าน!”“มาต่อกันเถอะ! ต่อไปทำอะไร?”จั่วม่อทอดตามองรากฐานเมืองอันลึกล้ำ ในใจท่วมท้นด้วยความฮึกหาญทะยานฟั้า!เรียงหน้ากันเข้ามาเถอะ!
