(เปา – กระเปา悔,ห่อของ,ถุงย่าม อี้ – เปลี่ยน, เปลี่ยนแปลง)“เมืองหนานเสิ้งกลายเป็นครึกครื้นถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?” เหลยเผิงเหลียวซ้ายแลขวา เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ไม่ใช่แค่มันคนเดียว คนอื่นๆ ก็ใช้สายตาอยากรู้อยากเห็นเหลียวมองไปทั่ว ข่าวที่ว่าพรรคฟั้ากระจ่างเปิดตลาดการค้าที่เมืองหนานเสิ้งแพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักรขุนเขาน้อยเจตนาของพรรคฟั้ากระจ่างทุกผู้คนล้วนทราบกระจ่างแก่ใจ แต่สถานการณ์อยู่เหนือการควบคุมของผู้คน ไม่มีผู้ใดมีปัญญาต้านทานได้ซิวเจ่อจำนวนมากไหลบ่ามายังเมืองหนานเสิ้ง บันดาลให้เมืองหนานเสิ้งกลายเป็นสถานที่ที่คึกคักรุ่งเรืองที่สุดในอาณาจักรขุนเขาน้อย นี่เท่ากับช่วยเหลือเหลยเผิงกับพวกพอดี ไม่ว่ามองจากมุมใด ขบวนของพวกมันก็ไม่มีที่ใดผิดแผกกว่าผู้อื่นแม้แต่น้อยหัวหน้าขบวนคือเซี่ยซาน เซี่ยซานเคยเป็นชนชั้นผู้นำกองกำลังหนึ่งมาก่อน ทั้งยังมีฝีมือในการผูกสัมพันธ์กับผู้คน กงซุนชาแต่งตั้งให้มันเป็นหัวหน้าขบวนสำหรับภารกิจครั้งนี้เป็นการเฉพาะเมื่อได้ชมดูฝีมือดุจปาฎิหาริย์ของเหล่าต้ากับเหล่าปั่านบ่อยๆ เข้า ทั้งยังผ่านสมรภูมิเลือดมาหลายครั้งหลายครา นิสัยใจคอของเซี่ยซานก็แปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวงความคิดยิบย่อยที่เคยมีล้วนเลือนหายไปสิ้น มันทราบกระจ่างว่าต่อให้ตนเองเป็นผู้นำกองกำลัง ก็ไม่มีทางนำพากองกำลังมาถึงระดับความสำเร็จในปัจจุบันนี้ได้ พวกเหลยเผิงกับคนอื่นๆ ไฉนยินยอมติดตามจั่วม่อจา
