เหวยเสิ้งเมื่อมีพรสวรรค์สูงส่งที่สุด ย่อมตกเป็นเปั้าสนใจหลักของสำนัก หากประมาทสักเล็กน้อยอาจเกิดข้อผิดพลาดได้อย่างง่ายดายดังนั้นการพำนักอยู่ในร่างกายของมันไม่ใช่ทางเลือกที่ชาญฉลาดนัก หากเป็นข้า ข้าจะเลือกจั่วม่อหรือหลัวหลี พวกมันก็ได้รับการเลี้ยงดูสนับสนุนเป็นอย่างดี แต่ไม่ดึงดูดความสนใจเท่ากับเหวยเสิ้ง นอกจากนี้ยังมั่นใจได้อีกว่า พวกมันต้องไม่ได้รับการใส่ใจจากสำนักเทียบเท่าเหวยเสิ้ง ดังนั้นไม่ว่าต้าเหรินท่านนั้นจะล่อหลอกหรือควบคุมพวกมันย่อมทำได้ง่ายดายกว่าเหวยเสิ้งที่ได้รับการดูแลดีที่สุดมาก”บุรุษกลางคนพอฟังคำแยกแยะของนาง ค่อยเข้าใจกระจ่าง สีหน้าเต็มไปด้วยความนับถือเลื่อมใส “มู่ต้าเหรินปราดเปรื่องยิ่ง!”“ตอนนี้สำนักกระบี่สุญตาไปยังที่ใดแล้ว?”“ว่ากันว่าพวกมันโยกย้ายไปยังอาณาจักรคลื่นเรืองรอง” บุรุษกลางคนตอบ จากนั้นกล่าวด้วยสีหน้ายุ่งยากใจ “อาศัยความเข้มแข็งของพวกเรา เกรงว่าไม่สามารถล่วงล้ำเข้าสู่อาณาจักรคลื่นเรืองรองได้”มู่ซีกลับไม่มีโทสะ กล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า “อาณาจักรคลื่นเรืองรองเป็นอาณาจักรขนาดกลาง แน่นอนว่าลำพังพวกเราไม่มีทางพิชิตพวกมันได้ แต่ภารกิจของพวกเราใกล้ลุล่วงแล้ว นำข่าวสารทั้งหมดที่เจ้ารวบรวมมาได้ ผนวกกับข้อสันนิษฐานของเรา ทำเป็นรายงานชุดหนึ่งส่งกลับไปยังกองบัญชาการ ส่วนที่เหลือย่อมมีผู้มารับช่วงต่อเอง”“ขอรับ!” บุรุษกลางคนรับคำอย่างนอบน้อมเหยียนฟงเวลานี้สีหน้าค่อยกลับเ
