ม่คิดพันไม่คิด ไม่คิดว่างูยักษ์เขาโลหิตที่แท้ไม่ได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกมัน! สองพี่น้องสบตากันวูบ หมุนตัวหลบหนีอย่างไม่ลังเลเหลยเผิงกับพวกทั้งสามคล้ายเพิ่งตื่นขึ้นจากความฝัน พวกมันทราบว่านี่ไม่ใช่เวลาจะมัวมาฟุั้งซ่านวุ่นวาย ต่อหน้าสัตว์ปราณสุดหฤโหดเช่นนี้ หากพวกมันประมาทสักเล็กน้อย วันนี้ในปีหน้าจะเป็นวันครบรอบวันตายของพวกมันทุกคนแล้ว“หมัดคลื่นสวรรค์!”“ดาบสัตว์นรกกลืนวิญญาณ!”“กระบี่ดอกบัวร่วง!”สามเงาร่างพุ่งเข้าจู่โจมในเวลาเดียวกัน ประเคนท่าไม้ตายใส่งูยักษ์เขาโลหิตอย่างพร้อมเพรียง!จั่วม่อจ้องมองงูยักษ์เขาโลหิตที่สะบัดฟาดไปมาอย่างคลุ้มคลั่ง น่าแปลก มันไม่รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อยงูยักษ์เขาโลหิตตลอดทั้งร่างปกคลุมด้วยโล่พื้นที่ มุกหยินประลัยกัลปไม่สามารถทะลวงผ่านอาณาเขตปั้องกันนี้ได้ ย่อมไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควรจั่วม่อใบหน้าไร้อารมณ์ ดวงตาสงบลึกล้ำดุจห้วงมหรรณพ สองมือวาดขึ้นอย่างแช่มช้า ท่ามกลางการปะทะโรมรันสุดกราดเกรี้ยว กระบวนท่าอันเชื่องช้าของมันช่างขัดแย้งอย่างพิสดาร!
