ีแม่ทัพใหญ่ของกงซุนชา! แต่แม่ทัพใหญ่สมควรอยู่ใน… สายตาของมันหันกลับมายังหน่วยทัพปิศาจตั๊กแตนดาบน้อยที่ยังหลงเหลือ ซึ่งตั้งขบวนอยู่ด้านหลังกองทัพของมันเอง!อยู่ที่นั่น!พริบตานี้เอง ผูเยาในที่สุดค่อยเข้าใจเจตนาของกงซุนชา ที่แท้กองทัพใหญ่ที่ถูกไล่ต้อนเข้ามุมเป็นเพียงเหยื่อล่อ หน่วยทัพซุ่มโจมตีจึงเป็นทัพโจมตีที่แท้จริง ทั้งหมดล้วนเป็นหลุมพราง หลุมพรางที่น่าเชื่อถือถึงที่สุด!เช่นเดียวกับตอนที่ผูเยาตระหนักถึงระเบิดสละชีพของปิศาจปลาปักเปั้า มันไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา กลยุทธ์เช่นนี้ไม่เคยมีคนใช้มาก่อน ในหมากรุกสงครามเงื่อนไขเดียวที่จะสั่งให้ปิศาจปลาปักเปั้าใช้ระเบิดสละชีพออกมาได้ มีเพียงการอยู่ภายใต้คำสั่งโดยตรงจากแม่ทัพใหญ่เท่านั้น! ในอดีต ปิศาจปลาปักเปั้าเคยทำหน้าที่เป็นปราการด่านสุดท้ายที่ปั้องกันอยู่ด้านหน้าแม่ทัพใหญ่เจตนาของกงซุนชาไม่ได้อยู่ที่การทะลวงฝั่าวงล้อมตั้งแต่แรก แต่มุ่งมั่นอยู่กับการสังหารแม่ทัพใหญ่ของผูเยา!ไม่ทราบเพราะเหตุใด ผูเยารู้สึกความหนาวเย็นแผ่ซ่านขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจสนามรบทั้งหมด กองทัพทั้งมวล พวกมันล้วนถูกทอดทิ้ง! ไม่ถูก พวกมันล้วนเป็นเพียงอาหารสัตว์กระสุนปึนใหญ่ที่ต้องตายตั้งแต่แรกแล้ว! สองหน่วยทัพทำหน้าที่เป็นตัวล่อ ต้องดึงดูดความสนใจจากกองทัพของศัตรู ดังนั้นพวกมันปล่อยให้อีกฝั่ายรุกไล่เข้าประชิด รบเพื่อถ่วงเวลาให้กองทัพซุ่มโจมตีของพวกมันเข้าถึงแนวหลังของศัตร
