่าสังหารที่ร้ายกาจปานใด หากต้องใช้เวลาตระเตรียมพลังยาวนานเกินไป ก็หาได้มีคุณค่าในการต่อสู้จริงไม่โชคดีที่มันยังอยู่ในช่วงรุดหน้าอย่างรวดเร็ว ขอเพียงไม่เกียจคร้านไม่ย่อท้อ หลังจากฝึกปรือซ้ำซากยาวนาน จนแตกฉานช่ำชองกระบวนท่าถึงจุดหนึ่ง ร่างกายของมันสมควรทานทนต่อท่าไม้ตายนี้ได้ในที่สุดแน่นอน นี่ก็หมายความว่า นอกจากค่อยๆ ก้าวขึ้นไปทีละขั้นแล้ว มันไม่มีหนทางอื่นใดอีกในค่ายฝึก บางครั้งได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาจากค่ายกลกระบี่ ในช่วงสองสามวันมานี้ ผู้คนค่อยๆ เคยชินกับเสียงร้องเหล่านี้ ไม่ว่าผู้ใดเข้าสู่ค่ายกลกระบี่ ล้วนต้องกรีดร้องโหยหวนเช่นนี้ทุกคนแต่พอพวกมันคลานออกมาจากค่ายกลกระบี่ ก็จะรีบปิดด่านฝึกตนทันที จนกระทั่งถึงตอนนี้ ผู้คนที่ยังไม่เคยเข้าไปในค่ายกลกระบี่ ก็ยังคงไม่ทราบว่าร้ายกาจน่าสะพรึงกลัวเท่าใดด้วยซ้ำพวกมันเพียงล่วงรู้แค่ว่า มันน่ากลัวมาก น่ากลัวจนสุดบรรยาย…แต่พวกมันก็ล่วงรู้ด้วยว่า สิ่งนี้มีประโยชน์ต่อพวกมันนับอเนกอนันต์…เทียบกับเหล่าลูกสมุนที่ทั้งหวาดหวั่นพรั่นพรึง ทั้งคาดหวังไปพร้อมกัน จั่วม่อไม่ได้รู้สึกอึดอัดขัดข้องแม้แต่น้อย มันเคยชินกับเสียงกรีดร้องเหล่านี้ยิ่งกว่าผู้ใด เมื่อครั้งที่มันสลักสามค่ายกลลงไปบนร่างของคนเหล่านี้ เสียงกรีดร้องใต้เงื้อมมืออันไร้ปราณีของมันหาได้ด้อยกว่าเสียงกรีดร้องในค่ายกลกระบี่นี้ไม่ทันใดนั้น ปั้ายบงการสัตว์ร้ายที่เอวของจั่วม่อจู่ๆ ก็สั่
