บจะเป็นเช่นไร?เห็นแนวคิดของมันไม่ผิดพลาด จั่วม่อยิ่งได้ใจ ยิ่งตื่นเต้นคึกคักกว่าเดิม นานเท่าใดแล้วที่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นถึงเพียงนี้!แปดวัฎฎะก็เพียงพอให้มันรับความกดดัน แต่นั่นยังไม่ใช่ขีดจำกัดของมัน!บางทีมันสมควรลองดู ว่าขีดจำกัดที่แท้จริงอยู่ที่ใดกันแน่?เพียงความคิดผุดขึ้น มันก็ไม่อาจระงับยับยั้งได้อีก สองหมัดของมันไม่เชื่อฟังคำสั่งเริ่มโคจรหมุนเวียนพลังปราณเตรียมออกหมัดอีกครั้ง!สองแขนผอมบางทันใดนั้นโปั่งพองออกมา แสงสีเขียวแวววาวเรืองรองขึ้น แล้วสลัวลงทันตา ผิวหนังของจั่วม่อส่วนที่สัมผัสอากาศเปลี่ยนเป็นสีเขียวดำ คลับคล้ายมีเกลียวคลื่นกระเพื่อมอยู่ใต้ชั้นผิวอย่างเกรี้ยวกราดสิบสองวัฎฎะ!เส้นชีพจรปราณที่สองแขนโปั่งพองจนปวดแปลบ ราวกับคันธนูที่น้าวจนสุดล้าสั่นสะเทือนเบาๆ เป็นครั้งคราว ทำให้กล้ามเนื้อในสองแขนของจั่วม่อสั่นตามไปด้วย!
สองแขนของมันหนักหน่วงราวกับสร้างขึ้นจากก้อนตะกั่ว จั่วม่อรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก ค่อยๆ ยกสองแขนขึ้น การเคลื่อนไหวเชื่องช้ายิ่ง บางครั้งก็สั่นสะท้านเหงื่อเม็ดโปั้งไหลรี่ลงจากหน้าผาก ทั้งหมดแสดงให้เห็นถึงความยากลำบากของมันอย่างชัดแจ้งจั่วม่อถลึงตากว้างจนแทบถลนออกจากเบ้า เสียงขบกรามดังลอดออกมาจากปาก!“อยู่!”อาศัยเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย กระแทกหมัดออกไปสุดแรงเกิด!ไม่มีลมหมัด ไม่มีเสียงกรีดฝั่าอากาศ สองหมัดสีเขียวที่ราวกับสลักขึ้นมาจากกระจกแก้วสีเขียวใส สาดพุ่ง
