ลังสนทนากันอย่างยิ้มแย้ม“ที่แท้เกิดอะไรขึ้น?” เซี่ยซานถามปนหัวร่อม้าฝานในใจนับถือเลื่อมใสเซี่ยซานไม่น้อย พวกมันไม่เคยร่วมมือกันมาก่อน กระทั่งพูดคุยยังไม่เคยพูดคุยกันสักคำ แต่เซี่ยซานกลับร้ายกาจจนถึงขั้นค้นพบเจตนาที่แท้จริงของมันได้ม้าฝานก็ไม่อ้อมค้อม “มีคนหลบซ่อนอยู่ในปั่าต้นกก”“โอ้” เซี่ยซานประหลาดใจยิ่ง ตอนที่ม้าฝานเรียกหามันมาซ้อมมือ มันก็ตรวจสอบสภาพแวดล้อมอย่างถี่ถ้วนรอบคอบ แต่กลับไม่พบพานสิ่งใด นี่ไม่ต้องสงสัยในความสามารถของม้าฝาน ในใจอดตะลึงไม่ได้ สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจัง“คิดทำอย่างไร?”“ฆ่า!” ม้าฝานกล่าวอย่างไม่ลังเลกับความดุดันอำมหิตของม้าฝาน กระทั่งเซี่ยซานยังต้องแตกตื่นอีกรอบ ในสถานการณ์เช่นนี้สิ่งแรกที่คนทั่วไปคิด ย่อมเป็นการจับกุมทั้งเป็นเพื่อเค้นถามข้อมูลที่เป็นประโยชน์ คาดไม่ถึงม้าฝานพอเอ่ยปาก ก็บอกว่าเชือดทิ้งโดยไม่คิดเจรจาแต่เซี่ยซานไม่ได้คัดค้าน ตอบรับอย่างรวดเร็ว “เช่นนั้นลงมือเถอะ”“ข้าจะหลบหนี ส่วนเจ้าไล่ล่าไปยังทิศทางของปั่ากก”ผู้คนที่ด้านล่าง ทันใดนั้นเห็นร่างหนึ่งจู่ๆ ก็พุ่งทะลุออกมาจากกลุ่มแสง เจตจำนงกระบี่นับไม่ถ้วนที่ก่อตัวเป็นกลุ่มแสงพลันแตกระเบิด เศษปราณกระบี่มากมายสุดประมาณหลุดออกจากการควบคุม กวาดทำลายออกรอบข้างอย่างหฤโหด!ผู้คนที่ชมดูล้วนอกสั่นขวัญแขวน รีบคว้ากระบี่บินของตนขึ้นปิดปั้องเศษปราณกระบี่อย่างทุลักทุเล เศษปราณกระบี่เหล่านี้แม้แตกหักกระจ
