่างกายได้อย่างง่ายดาย รู้สึกถึงความสุขสบายของเลือดเนื้อและกระดูกที่แช่อยู่ในปราณพิภพ ปราณพิภพเมื่อไหลผ่านเลือดเนื้อ ทำให้เลือดเนื้อสั่นสะเทือน นำพาความรู้สึกชาซ่านและคันคะเยอมาด้วยความรู้สึกชาซ่านและคันคะเยอพลันรุนแรงขึ้น ราวกับมีฝูงมดนับไม่ถ้วนไต่อยู่ภายในร่าง จั่วม่อบังคับตัวเองไม่เคลื่อนไหว พยายามผ่อนคลายร่างกาย ดูดซับปราณพิภพเข้ามาไม่หยุดยั้ง จิตสำนึกค่อยๆ จมลงไปในร่างจิตสำนึกของมันบริสุทธิ์กว่ากาลก่อน หัตถ์ใบไม้ยังคงมีขนาดเท่าเดิม แต่หัตถ์ใบไม้จดจ่อรวมรั้งจนหนาแน่นกว่าเดิม ที่ใจกลางฝั่ามือใบไม้ ปรากฎลายเส้นส่วนหนึ่ง ดูคล้ายลายเส้นบนฝั่ามือมนุษย์ไม่มีผิดเพี้ยนภายใต้พลังจิตสำนึกของมัน ทุกการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายไม่ว่าเล็กน้อยเท่าใดล้วนกระจ่างชัดอย่างไม่เคยมีมาก่อนปราณพิภพกลายเป็นเข้มข้นมากขึ้น ปริมาณปราณพิภพในร่างของจั่วม่อบรรลุถึงระดับที่น่าแตกตื่นสะท้านใจ กระทั่งภายในเส้นชีพจรปราณที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณยังถูกปราณพิภพกดดัน แต่พลังปราณในเส้นชีพจรปราณย่อมมิใช่จะล่าถอยได้โดยง่ายเห็นปราณพิภพกับพลังปราณเริ่มขัดแย้งกันภายในร่าง จั่วม่อใจหายวาบแต่แล้วเหตุการณ์กลับเหนือความคาดหมายของมัน ปราณพิภพล่าถอยออกจากเส้นชีพจรปราณด้วยตัวเอง ความสนใจของปราณพิภพย้อนกลับไปยังเลือดเนื้อและกระดูกของจั่วม่อตามเดิมปราณพิภพที่เปียมล้นสมบูรณ์ถึงที่สุด ค่อยๆ บุกทะลวงไปยังเลือดเนื้อกระดูกเส้นเอ็นของจั่ว
