บร้อนก็ไม่บรรลุ เลือดเนื้อกระดูกเส้นเอ็นในร่างกายมันคล้ายการหายใจ เมื่อดูดซับปราณพิภพได้ถึงระดับหนึ่ง จะอยู่ในความอิ่มเต็มจั่วม่อยืนงอเข่าเล็กน้อย สองมือห่อหุ้มด้วยแสงสีน้ำเงินเข้ม ใช้สองมือตบฟาดใส่ร่างกายของตนไม่หยุดยั้ง ตบฟาดครั้งหนึ่ง ร่างก็สะท้านเบาๆ หนหนึ่ง ราวกับถูกสายฟั้าแล่นจู่โจม ทั้งคันทั้งชาอย่างบอกไม่ถูก
การตบฟาดแต่ละครั้ง ทำให้ปราณพิภพส่วนใหญ่แตกสลายเป็นอนุภาคเล็กละเอียดกว่าฝุั่นธุลี เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ จั่วม่อระดมตบฟาดอย่างต่อเนื่องหนึ่งชั่วยามเต็ม ก่อนจะหยุดมือ ปราณพิภพที่เข้าสู่ร่างกายในวันนี้ล้วนถูกดูดซับเข้าไปในเลือดเนื้อกระดูกเส้นเอ็นจนหมดสิ้นมันยืนเหยียดตรง ร่างกายแทนที่จะเหนื่อยล้า กลับสุขสบายอย่างบอกไม่ถูก มันทราบว่าขอเพียงยืนหยัดฝึกปรือต่อไป ร่างกายของมันจะแข็งแกร่งทนทานขึ้นเป็นลำดับยากจะได้รับความเสียหายเฉกเช่นยุทธภัณฑ์เวทชิ้นหนึ่งมันคล้ายชมชอบวิชาเสริมสร้างสังขารขึ้นมาทันที หากเทียบกับเซียนกระบี่ เหล่านักบวชเซนซึ่งฝึกปรือวิชาเสริมสร้างสังขารไม่อาจเทียบพวกมันได้ในเรื่องสภาวะจู่โจมแต่การขัดเกลาทีละน้อยๆ ช่วยสั่งสมความเชื่อมั่นอย่างต่อเนื่อง ทุกรูขุมขนในร่างกายรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นทุกวันๆ คนคล้ายทนทานขึ้นทุกขณะนักบวชเซนมากมายชั่วชีวิตไม่เคยใช้ยุทธภัณฑ์เวท เนื่องเพราะเวลาทั้งหมด ความพยายามทั้งมวล ล้วนทุ่มเทขัดเกลาสังขารของตน ต่อให้เทียบกับยุทธภัณฑ์เวทสุดแกร่งสัง
