ู้สึกหวั่นไหวใจ เพ่งมองผูเยา ถามด้วยสุ้มเสียงแหบแห้ง”เจ้ามีวิธีใดทำลายอาคมหวงห้ามที่ผนึกลูกแก้วห้าธาตุเอาไว้?”“เมื่อเจ้าเข้าถึงด่านจินตัน หรือข้าฟึนคืนพลัง”“ต้องใช้เวลานานเท่าใดกว่าที่ข้าจะไปถึงด่านจินตัน?”ผูเยากล่าวอย่างระมัดระวัง “เรื่องนี้ข้าไม่สามารถให้คำรับรองได้”“ตกลง” เหนือความคาดหมายของผูเยา จั่วม่อกลับตกปากรับคำเช่นนี้เองเดิมทีจั่วม่อต้องการถามผูเยาว่าให้มันวิเคราะห์แผนผังปิศาจไปทำอะไร แต่ลองนึกดูอีกที เรื่องนี้ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับมันเสียหน่อย“ดูเหมือนว่าเราจะอยู่ในข้อตกลงการค้าระยะยาว” ดวงตาสีเลือดของผูเยาสงบนิ่งในแววตาของมันไม่มีความเย่อหยิ่งดูแคลนเช่นในอดีตอีกต่อไป สามค่ายกลที่จั่วม่อแกะออกมาจากแผนผังปิศาจแรดทองแดง ส่งผลกระทบต่อผูเยาอย่างหนักหน่วงรุนแรง สิ่งที่ทำให้มันสะท้านใจไม่ใช่ว่าสามค่ายกลนั้นซับซ้อนละเอียดอ่อนเพียงใด แต่เป็นประสิทธิภาพอันล้ำเลิศของจั่วม่อต่างหากควรทราบว่าผูเยาเฝั้าขบคิดใคร่ครวญแผนผังปิศาจมายาวนานยิ่งกว่าช่วงชีวิตของจั่วม่อหลายรอบเสียอีก แต่มันพบว่า เมื่อเทียบกับจั่วม่อ ฝีเท้าของมันเชื่องช้าเสียยิ่งกว่าเต่าขาเจ็บปีนภูเขา ฝีมือเชิงค่ายกลอันน่าอัศจรรย์ใจของจั่วม่อ ทำให้มันสะท้านหวั่นไหวและทำให้มันมองเห็นวี่แววแห่งความหวังสายหนึ่งบ่อน้ำยมโลกไม่ได้ให้ผลลัพธ์ที่ดีเท่ากับที่มันคิด สถานการณ์ของผูเยาในเวลานี้เริ่มเลวร้ายขึ้น นอกจากนี้มันยังไม่มีทางเลื
