ี่ยวข้อง จั่วม่อเพียงแค่ต้องดูดซับพลังดวงดาว นำมาใช้หล่อเลี้ยงดวงดาวในทะเลแห่งจิตสำนึก เพื่อขยายแหล่งกำเนิดพลังจิตสำนึกบังเอิญว่าตอนนี้เป็นยามราตรี จั่วม่อเดินออกจากห้อง เงยหน้าขึ้นมองมวลหมู่ดาราเกลื่อนกล่นอยู่บนนภา มันแยกขาออกเป็นหนึ่งหน้าหนึ่งหลัง ร่างกายราวกับงูขดที่ชูศีรษะขึ้น ปากอ้าออกเล็กน้อย สองมือกดใส่อากาศธาตุทั้งสองด้าน ก่อเกิดเป็นท่วงท่าประหลาดพิกลที่น่าอึดอัดใจจิตใจมันสงบว่างเปล่า จิตสำนึกหัตถ์ใบไม้กางนิ้วมือทั้งห้าออกกว้าง เผชิญหน้ากับหมู่ดาวที่อยู่ห่างไกล ราวกับดอกทานตะวันหันตามดวงสุริยาลมหายใจของมันค่อยๆ เลือนหาย เส้นใยแสงดาวเส้นหนึ่งพุ่งลงมาจากดาวดวงที่อยู่เหนือศีรษะของจั่วม่อ ราวกับเส้นหมอกหนาสีเงิน ถูกดูดหายเข้าไปในปากของจั่วม่อทีละเส้นทีละเส้น ติดต่อตามกันไม่ขาดสายจั่วม่อรู้สึกว่าดวงดาวที่อยู่เหนือศีรษะมีความเชื่อมโยงกับมันอย่างลึกลับ ส่งผ่านพลังสภาวะเก่าแก่ไพศาล ราวกับมาจากสถานที่อันลึกล้ำที่ไม่มีผู้ใดรู้จัก ข้ามผ่านกาลเวลายาวไกลสุดประมาณมาหามัน ไม่ทราบเพราะเหตุใด มันรู้สึกหัวใจสะท้าน ตื้นตันไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกหมอกสีเงินเบาบาง พุ่งเข้าไปในปากของจั่วม่อ ไหลผ่านเข้าไปในเส้นชีพจรปราณอย่างสะดวกดาย พลังปราณภายในเส้นชีพจรปราณเงียบสงบดุจกุลสตรีในหอห้องไม่มีความเป็นปฎิปักษ์ต่อพลังดวงดาวที่เพิ่งดูดซับเข้าสู่ร่างกายของมันแม้แต่น้อยเส้นใยพลังดวงดาวโคจรผ่านเส้นชีพจรปราณใ
