ในทางลับ ทุกคนเมื่อกล่าวถึงใบหน้างดงามราวอิสตรีของกงซุนชา มักจะอดใจไม่ได้ต้องหัวร่อดูแคลนอยู่เสมอ แต่เมื่อแม่นางน้อยนั่งอยู่ตรงหน้า พวกมันต้องนั่งเหยียดหลังตรงแน่วอย่างช่วยไม่ได้ สายตามองตรงไปเบื้องหน้า สีหน้าท่าทีเรียบๆ ร้อยๆ ยิ่งผู้คนเช่นเหลยเผิง ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ใต้คำสั่งของแม่นางน้อยมาตั้งแต่แรก เริ่มมีประสบการณ์ช่ำชอง ต่อหน้าแม่นางน้อย สายตาของพวกมันสมควรจับอยู่แค่ปลายจมูกของตัวเองเป็นดีที่สุด จมูกของพวกมันชี้ไปยังหัวใจของพวกมัน อย่าได้ไปมองตาแม่นางน้อยเป็นอันขาด มิเช่นนั้น จะพบว่าพวกมันเย็นเยียบอยู่เสมอ“ปูนบำเหน็จตามความดีความชอบ” เสียงของแม่นางน้อยราบเรียบไร้อารมณ์ ยังคงนุ่มนวลเช่นเคยเหลยเผิงอึ้งงัน ที่แท้ที่เหล่าเหนียนกล่าวมาเป็นเรื่องจริง? มีการปูนบำเหน็จตามความดีความชอบจริงๆ? หัวใจมันเต้นระส่ำ อดสะท้านขึ้นทั้งร่างไม่ได้ไม่ใช่แค่มันคนเดียว ทุกผู้คนล้วนไม่อาจปกปิดสีหน้าปิติยินดีของพวกมันได้ พวกมันมีอาคมหวงห้ามอยู่ในร่าง ดังนั้นชีวิตของทุกคนล้วนอยู่ในกำมือจั่วม่อ จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด พวกมันเดิมทีคิดว่าพวกตนเป็นเพียงหญ้าฟางกระสุนปึนใหญ่ที่ใช้ทิ้งขว้างชีวิตไม่มีราคาค่างวดใด กระทั่งฝันยังไม่เคยนึกฝันว่าจะได้รับการปูนบำเหน็จ“เริ่มกันเลยเถอะ” สีหน้าของทุกผู้คนล้วนอยู่ในสายตาของกงซุนชา จิตใจมันกระจ่างชัดยิ่ง มุมปากยกยิ้ม ตัดสินใจทิ้งระเบิดหนักตั้งแต่เริ่มแรก“นี่คือวิชาท่าร่างระดั
